Σχέδιο Πυθία: Από την Πλατεία στο Συρτάρι

 

 

Το καλοκαίρι του 2011, η Ελλάδα βρισκόταν σε κατάσταση θεσμικής ρευστότητας και κοινωνικής έντασης και αναταραχής. Η χώρα ήταν στο πρώτο Μνημόνιο, ο κόσμος εξεγερμένος στις πλατείες —οι «Αγανακτισμένοι» ζητούσαν «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή»— και η πολιτική κουλτούρα καθοριζόταν πια από μια βαθιά συνωμοσιολογική οπτική. Σε εκείνο το φορτισμένο περιβάλλον, κάθε «πληροφορία» που ενίσχυε την καχυποψία απέναντι στους θεσμούς, τα κόμματα εξουσίας ή τις σχέσεις της χώρας με τη Δύση, γινόταν ανάρπαστη. Κυριαρχούσε η αίσθηση ότι κάποιοι «από πάνω» και «απ’ έξω» κινούσαν τα νήματα, και ότι το Μνημόνιο ήταν αποτέλεσμα προδοσίας – όχι χρεοκοπίας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, το περιοδικό «Επίκαιρα» δημοσίευσε το υποτιθέμενο «Σχέδιο Πυθία»: ένα μυστικό αμερικανικό σχέδιο για τη δολοφονία του τότε Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, την περίοδο 2008–2009. Ο Καραμανλής, όπως παρουσιάστηκε σε ορισμένα μέσα και αφηγήσεις, παρουσιάστηκε ως ηγέτης που αντιστάθηκε σε ισχυρά ξένα συμφέροντα , που επιδίωκε συνεργασία με τη Ρωσία —κυρίως μέσω του αγωγού South Stream, απο το Μπουργκάζ στην Αλεξανδρούπολη— και αυτό, λέει το αφήγημα, τον έβαλε στο στόχαστρο της CIA, της Mossad και της MI6. Οι πράκτορες των υπηρεσιών αυτών φέρονταν να παρακολουθούν τις κινήσεις του από βανάκια εξοπλισμένα με χάρτες και υποκλοπές. Το πιο θεαματικό στοιχείο; Ότι η ρωσική FSB εντόπισε την επιχείρηση, καταδίωξε τους πράκτορες και τους ανάγκασε να αποχωρήσουν, αφήνοντας πίσω τους τον εξοπλισμό.

Όλο το παραπάνω στηρίχθηκε σε πληροφορία που φέρεται να έδωσε ένας Ρώσος αξιωματούχος σε επαφή της ΕΥΠ. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν τρία υπηρεσιακά δελτία. Το πρώτο, με αριθμό 53/2009, το μη πρωτοκολλημένο δεύτερο του 2009, και το τρίτο, καθοριστικό, με αριθμό 509/17-3-2009 «άκρως απόρρητο – προσωπικό, ειδικού χειρισμού δελτίο ενημέρωσης», το οποίο αναφέρει ότι "η «Πυθία» ουδέποτε υπήρξε, ήταν μια κατασκευή, «με στόχο» την παραπληροφόρηση των Κρατικών Αρχών της χώρας και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων". Δηλαδή, η υπόθεση ήταν φτιαχτή. Κι όμως, αυτό το κρίσιμο έγγραφο παρέμεινε κρυφό για χρόνια — μέχρι που το 2019, ο τότε διοικητής της ΕΥΠ, Γιάννης Ρουμπάτης, το ανέφερε δημόσια. «Η υπόθεση Πυθία ήταν φτιαχτή, χωρίς κανένα στοιχείο», είπε.

Παρά ταύτα, η ιστορία δεν έμεινε στα χαρτιά. Τόση έκταση πήρε το αφήγημα, που μετά το 2015 ξεκίνησε εισαγγελική έρευνα και ασκήθηκε ποινική δίωξη για «προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας» . Ακολούθησε προκαταρκτική έρευνα με καταθέσεις μαρτύρων, αλλά ούτε μία φορά δεν αναφέρθηκε το κρίσιμο τρίτο έγγραφο της ΕΥΠ — το έγγραφο 509/2009 — που είχε ήδη καταρρίψει πλήρως όλο το αφήγημα. Οι Καραμανλής και Παυλόπουλος γνώριζαν την ύπαρξή του, αλλά επέλεξαν να το κρατήσουν στο… «συρτάρι». Και όμως, παρά τη δημοσιότητα που είχε λάβει το θέμα, κανείς από τους δύο δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να το διαψεύσει ή να τοποθετηθεί. Ούτε όταν ξεκίνησε η εισαγγελική έρευνα, ούτε όταν η υπόθεση έφτασε στις αίθουσες της Δικαιοσύνης, ούτε και κάποιος δημοσιογράφος δεν βρέθηκε να ρωτήσει τον τότε ενεργό πολιτικά —και μετέπειτα ΠτΔ— Πρ. Παυλόπουλο, αν πράγματι υπήρξε τέτοιο σχέδιο. Το αφήγημα ότι «κάποιοι τον έριξαν γιατί ήταν πατριώτης» εξυπηρετούσε.

Το σενάριο έδενε με την εποχή. Το 2011 ήταν η αποθέωση της συνωμοσιολογίας: πλαστά στατιστικά – φουσκωμένα, δήθεν, ελλείμματα για να οδηγηθεί η χώρα σκόπιμα στα μνημόνια, Ρώσοι που ήθελαν να μας δανείσουν και δεν τους αφήσαμε, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι που μας έβαλαν στο χέρι, πρόθυμοι πολιτικοί που υλοποιούσαν εντολές. Ο Λαζόπουλος έσπαγε ρεκόρ τηλεθέασης, ο Λιακόπουλος προβαλλόταν σε μεγάλα κανάλια. Η Ρωσία είχε φτάσει στο 70% αποδοχής στην ελληνική κοινωνία. Ήταν η «ομόδοξη φίλη», που θα μας προστάτευε απ’ τους κακούς Δυτικούς. Ποιος να αμφισβητήσει, λοιπόν, ότι «οι Ρώσοι έσωσαν τον Καραμανλή»;

Είναι να απορεί κανείς: πριν ακόμη αποκαλυφθεί το τρίτο υπηρεσιακό δελτίο της ΕΥΠ, πώς γινόταν πιστευτό ένα σενάριο όπου οι τρεις πιο ισχυρές και αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες του κόσμου —CIA, Mossad και MI6— φέρονταν να στήνουν απόπειρα δολοφονίας Έλληνα Πρωθυπουργού... και να αποτυγχάνουν με τρόπο τόσο πρόχειρο και ερασιτεχνικό, που να αφήνουν πίσω τους βανάκια με χάρτες, εξοπλισμό παρακολούθησης και… κονσέρβες; Αν υπήρχε όντως τέτοιο σχέδιο, θα έστελναν τους καλύτερους — όχι έναν πρόχειρο μηχανισμό που θα άφηνε πίσω του ίχνη και αποδείξεις, εκθέτοντας έτσι όλο το σχέδιο. Και δεν ήταν μόνο αυτό: σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα, Ρώσοι πράκτορες φέρονταν να κυκλοφορούν ανενόχλητοι στην Αθήνα, να στήνουν επιχειρήσεις, να καταδιώκουν πράκτορες άλλων χωρών. Και όλα αυτά… χωρίς να υπάρξει ποτέ καμία επίσημη νύξη, καμία δημόσια συζήτηση, καμία διπλωματική συνέπεια. Η πληροφορία αυτή πέρασε σχεδόν ανεμπόδιστα στον δημόσιο διάλογο. Κανείς δεν στάθηκε να αναρωτηθεί σοβαρά πώς γίνεται τέτοια δραστηριότητα ξένων υπηρεσιών να εκτυλίσσεται σε ελληνικό έδαφος, με τις κρατικές δομές απλώς να παρακολουθούν – ή να αγνοούν. Κι όμως, έτσι έγινε: αφέθηκε να ενσωματωθεί ως «δεδομένο» μέσα στην καθημερινή κουβέντα, χωρίς σοβαρή αμφισβήτηση.

Και ίσως αυτό να ήταν το πιο ισχυρό στοιχείο του μύθου: ότι δεν γεννήθηκε στο κενό, αλλά ήρθε να καλύψει βαθιές υπαρξιακές ανάγκες. Σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας, κυρίως το 2011, διαμορφώθηκε ένα ισχυρό δίπολο: από τη μία, ο «πατριώτης» που —κατά το αφήγημα— κυνηγήθηκε επειδή δεν υπάκουσε στα ξένα συμφέροντα· από την άλλη, όσοι θεωρήθηκαν πρόθυμοι να τα υπηρετήσουν — συμμετέχοντας, υποτίθεται, σε ένα προσχεδιασμένο σχέδιο που οδήγησε τη χώρα στα μνημόνια. Τότε κυριαρχούσαν οι θεωρίες ότι τα ελλείμματα φουσκώθηκαν τεχνητά, ότι η Τρόικα —η Ε.Ε., η ΕΚΤ και το ΔΝΤ— ήθελαν να μας υποδουλώσουν οικονομικά, να.. «αρπάξουν» την περιουσία του κράτους κοψοχρονιά, να… βάλουν χέρι στα πετρέλαια και τις… πολύτιμες σπάνιες γαίες μας, να… μας φτωχοποιήσουν επίτηδες για να καταρρεύσει το ηθικό των Ελλήνων. Μέσα σε αυτό το συνωμοσιολογικό κλίμα, όλα μπορούσαν να γίνουν πιστευτά: ακόμη και ότι σχεδιαζόταν δολοφονία Έλληνα Πρωθυπουργού. Για άλλους, όμως, όλο αυτό δεν ήταν παρά ένας βολικός μύθος: ένα κατασκεύασμα που ξεπλένει πολιτικές ευθύνες και μετατρέπει τη σιωπή σε ηρωισμό.

Κι αξίζει να σημειωθεί το εξής: ο πολυσυζητημένος ρωσικός αγωγός South Stream, που —σύμφωνα με το αφήγημα— θα μετέτρεπε την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο και για τον οποίο, υποτίθεται, βρέθηκε στο στόχαστρο η τότε κυβέρνηση, τελικά δεν κατασκευάστηκε ποτέ· πρώτα η Βουλγαρία καθυστέρησε και πάγωσε το έργο επί κυβέρνησης Μπόικο Μπορίσοφ, και το 2014 η ίδια η Ρωσία το ακύρωσε οριστικά — επί κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά. Παρ’ όλα αυτά, η θεωρία ότι κάποιοι «έριξαν τον Καραμανλή για να μην γίνει ο αγωγός» επιβίωσε. Γιατί δεν επιβιώνει ένας μύθος επειδή είναι αληθινός — αλλά επειδή λέει αυτό που θέλει να ακούσει ένα κομμάτι της κοινωνίας.

Η υπόθεση Πυθία δεν είχε καμία βάση. Δεν είχε σημασία ότι δεν υπήρξε κανένα στοιχείο. Κι όμως, κατάφερε να μείνει ζωντανή για χρόνια, να επηρεάσει αντιλήψεις, να αλλάξει το πολιτικό κλίμα. Λειτούργησε σαν ιδεολογικός μηχανισμός — ένα πολιτικό εργαλείο απονομιμοποίησης του Μνημονίου και κατασκευής ενός «πατριωτικού μαρτυρίου». Τραυμάτισε τον δημόσιο διάλογο, γέννησε πολιτική μυθολογία, βόλεψε πολλούς και έδωσε ηρωικό τόνο σε επιλογές και αποχωρήσεις. Ίσως αυτό να είναι και το πιο ανησυχητικό: πως ένας μύθος χωρίς αποδείξεις μπορεί να περάσει για ιστορία, αρκεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες της εποχής.

via "Η αλεπού"

η εικόνα - φωτογραφία αντλήθηκε απο το https://www.tovima.gr/2019/04/18/politics/apokalypsi-stimeno-to-sxedio-pythia-gia-ti-dolofonia-karamanli-poioi-oi-logoi/

ΜΑΝΤΕΨΤΕ! ΠΟΙΟΣ έφερε στην Ελλάδα τον Ιβάν Σαββίδη...

Για να μη το ξεχνάμε.

Τον Ιβάν τον πιστολέρο, τον έφερε στην Ελλάδα ο Κώστας Καραμανλής.
Τότε που ο Βούδας, κολλητός του Πούτιν, πηγαινοερχόταν για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.
Γνωρίστηκαν στη Μόσχα και άρχισαν το πάρε -δώσε.
Αν και η δημιουργία του αγωγού ματαιώθηκε λόγω της υπαναχώρησης των βουλγάρων, που "πιέστηκαν" από την ΕΕ και τις ΗΠΑ και πήραν ως αντάλλαγμα την είσοδο τους στην Ενωση.
Ο Ιβάν εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα του Κώστα και ξεκίνησε τις....επιχειρηματικές του δραστηριότητες.
Με λεφτά που κανείς δεν γνώριζε την προέλευση τους.
Να σημειώσω πως ο Ιβάν άρχισε την επιχειρηματική του δραστηριότητα στα καπνά στην περιοχή του Ροστόβ ως άνθρωπος του...Γέλτσιν.
Ο τελευταίος του έδωσε-σχεδόν δωρεάν-τα κλειδιά της μεγαλύτερης κρατικής ρωσικής καπνοβιομηχανίας.
Κατόπιν προσκολήθηκε στον Πούτιν, εξελέγη βουλευτής στη Δούμα (από τους βουλευτές που έχει ο Πούτιν για να περνάει τυπικά τα διατάγματα του) για να διαφωνήσει μαζί του όταν ο Πούτιν κάλεσε τους ολιγάρχες και τους ζήτησε ποσοστά επί των κερδών.
Φαίνεται πως ο Ιβάν αντέδρασε, χωρίς να αποστασιοποιηθεί, πλήρως, από το περιβάλλον του Πούτιν.

(Από τον τοίχο του Haris Kod.)

Ο Ομπάμα και η ελληνική Αριστερά

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Ο αμετανόητος συνήγοροςτου αρχιχασάπη, με θύματα ακόμη και ανήλικα αγόρια, Μιλόσεβιτς, Π.Λαφαζάνης, που δεν φάνηκε να στενοχωρήθηκε καθόλου-τουναντίον-από την εκλογή Τραμπ, μίλησε ειρωνικά για τον Πρόεδρο Ομπάμα: «Άβε Ομπάμα η αποικία σε προσκυνά». Νομίζω πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν για σχοινί. Ο Λαφαζάνης, οπαδός της αισθητικής Τραμπ-Πολύδωρα-Καρατζαφέρη, τουλάχιστον στις τρίχες του άδειου κεφαλιού του, θιασώτης των μιλιταριστικών μαθητικών παρελάσεων και φίλος του Κυνηγιού, προσκύνησε κυριολεκτικά το Ρώσο ολιγάρχη της αντιοικολογικής Gazprom και υπήρξε ψηφοφόρος Παυλόπουλου, υπουργός της συγκυβέρνησης με το ακροδεξιό τσούρμο του Καμμένου και με τον τ.διοικητή της καραμανλικής ΕΥΠ κ.Παπαγγελόπουλο, ενός αρχειοθέτη μεγάλων δικαστικών υποθέσεων. Ο κ.Λαφαζάνης δεν βρήκε μισή λέξη για να αποδοκιμάσει την επίσκεψη του ευσεβή Πούτιν και των ακροδεξιών «Λύκων της Νύχτας» (του), ο οποίος κυβερνά αυταρχικά ένα πρωτόγονα καπιταλιστικό Κράτος με χρώματα βυζαντινού Μεσαίωνα, Κράτος που συζητά με τη Χ.Α. και με τον Καμμένο, που δεν δίνει άσυλο σε κανένα πρόσφυγα, ενώ ο ίδιος ο επικεφαλής του εμπλέκεται σε περίεργες πολιτικές δολοφονίες αντιπάλων του (Βλ. «Όλες οι «ανεξιχνίαστες» δολοφονίες αντιπάλων του Πούτιν», ε δ ώ ).

Ουκρανοί αυτονομιστές κατέρριψαν το 2014 το Μπόινγκ 777 των Μαλαισιανών Αερογραμμών: εμπειρογνώμονες

To Μπόινγκ 777 της πτήσης ΜΗ17 των Μαλαισιανών Αερογραμμών, που καταρρίφθηκε στην Ουκρανία τον Ιούλιο του 2014 σκοτώνοντας 298 ανθρώπους, κτυπήθηκε από ρωσικό πύραυλο Buk 9M38, ο οποίος εκτοξεύθηκε από σημείο ελεγχόμενο από τους ρωσόφωνους αυτονομιστές.

Το πυραυλικό σύστημα είχε εισαχθεί από τη Ρωσία λίγες μέρες πριν από το περιστατικό και φυγαδεύθηκε πίσω στη Ρωσία λίγες ώρες αργότερα.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα διετούς επιστημονικής έρευνας διεθνών εμπειρογνωμόνων, οι οποίοι εξέτασαν χιλιάδες στοιχεία και εκατοντάδες μάρτυρες. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν σήμερα σε συνέντευξη Τύπου στην Ολλανδία. (Η παρουσίαση εδώ)

Τα ρωσικά ΜΜΕ [εδώ και εδώ] μεταδίδουν αμήχανα την είδηση προσπαθώντας να τη σπινάρουν λέγοντας ότι υπήρξαν και άλλα στοιχεία που δεν ελήφθησαν υπόψη της επιτροπής κ.ά.

Η ουσία είναι πως πρόκειται για μια καταφανή ήττα της ρωσικής προπαγάνδας, η οποία επί δυο χρόνια παρουσίαζε διάφορες παλαβές ερμηνείες για το δυστύχημα προσπαθώντας να παρασύρει την εύπιστη κοινή γνώμη. Δεκάδες θεωρίες συνομωσίες χτίστηκαν πάνω σε αυτά τα ψέματα από διάφορους ψεκασμένους, και διεθνώς και στην Ελλάδα.

Σήμερα όμως ξεβρακώθηκαν χοντρά, όπως και τα εγχώρια έμμισθα παπαγαλάκια τους.

Πηγή: Γιάννης Κουτσομύτης

Βόμβες στο Χαλέπι, ρούβλια στην Ακροδεξιά, θαυμαστές στην Ελλάδα

του Σπύρου Βλέτσα

Σε ανακοίνωσή τους για τη Συρία οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρουν τα εξής: «Από το ξεκίνημα της επιθετικής εκστρατείας που εξαπέλυσε το καθεστώς και οι σύμμαχοί του, ειδικά η Ρωσία, η ένταση και η κλίμακα των αεροπορικών βομβαρδισμών του ανατολικού Χαλεπιού είναι ξεκάθαρα δυσανάλογη.(...) Η εσκεμμένη στοχοθέτηση νοσοκομείων, ιατρικού προσωπικού, σχολείων και υποδομών ζωτικής σημασίας, καθώς και η χρήση βομβών-βαρελιών, βομβών διασποράς και χημικών όπλων ενδεχομένως να συνιστούν εγκλήματα πολέμου».  

Και ενώ το έγκλημα στη Συρία συνεχίζεται, τα συνήθως ευαίσθητα σε ανάλογες περιπτώσεις ελληνικά μέσα ενημέρωσης σιωπούν. Η στάση τους θυμίσει τον τρόπο που τα ίδια μέσα αντιμετώπισαν τα σερβικά εγκλήματα πολέμου στον πόλεμο της Βοσνίας, εγκλήματα που αναγνώρισε αργότερα και η ίδια η Σερβία.

Η αποσιώπηση των ρωσικών εγκλημάτων στη Συρία δεν είναι τυχαία. Αποτελεί συνέχεια της ευνοϊκής αντιμετώπισης της απόσπασης της Κριμαίας από την Ουκρανία και της προσάρτησής της στη Ρωσία. Ονομάζοντας αυθαίρετως ακροδεξιά την ουκρανική κυβέρνηση, αρκετοί διαμορφωτές της γνώμης των πολιτών έκρυψαν ότι η προσάρτηση της Κριμαίας είναι ολόιδια με την τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου.

Η Ρωσία του Πούτιν βρίσκει ευνοϊκό έδαφος στο φαντασιακό μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Κατά τη διάρκεια της κρίσης η οικονομική βοήθεια από τη Ρωσία (όπως και από την Κίνα) εμφανιζόταν διαρκώς σαν η εναλλακτική λύση απέναντι στις στη δανειοδότηση από τις χώρες της ευρωζώνης και το ΔΝΤ. Η Ρωσία υποτίθεται ήταν πρόθυμη να μας δανείζει χωρίς όρους, αλλά οι πουλημένοι γερμανοτσολιάδες το απέρριπταν. Μία από τις τελευταίες αυταπάτες περί ρωσικής βοήθειας ήταν και τα περί προκαταβολής πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ για ένα μελλοντικό αγωγό αερίου, η κατασκευή του οποίου δεν είχε οριστικοποιηθεί καθώς δεν είχε την έγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για ένα κομμάτι της ελληνικής αριστεράς η Ρωσία του Πούτιν αποτελεί συνέχεια της Σοβιετικής Ένωσης που λάτρεψαν. Ίσως από εκεί να προήλθε η βαθιά υπόκλιση του Παναγιώτη Λαφαζάνη σε Ρώσο αξιωματούχο, την εποχή της υπουργίας του. Όμως η σημερινή καπιταλιστική Ρωσία των ολιγαρχών και των ακραίων ανισοτήτων δεν έχει τίποτε κοινό με τη χώρα του Μπρέζνιεφ, εκτός βέβαια από την αντιπαλότητα προς τη φιλελεύθερη Δημοκρατία, την ανοιχτή κοινωνία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο.

Για την εθνικιστική δεξιά η Ρωσία αποτελεί μέρος ενός επίσης φανταστικού ορθόδοξου τόξου, το οποίο υποτίθεται θα μας απαλλάξει από τα δεσμά που μας επιβάλλει η Δύση. Για τους ακροδεξιούς ο Πούτιν ενσαρκώνει και το πρότυπο του δυναμικού στρατοκράτη που μπορεί να επιβληθεί με τη δύναμη των όπλων. Ο Πούτιν ενδεχομένως είναι και η πηγή της έμπνευσης του Πάνου Καμμένου για τις συνεχείς μεταμφιέσεις του με στρατιωτικές στολές. Οι υπουργοί Άμυνας των δυτικών χωρών (ανάμεσά τους και μερικές γυναίκες) ουδέποτε ντύνονται στρατιωτικά, ο πολιτικός που το κάνει συχνά είναι ο Ρώσος πρόεδρος.

Η αγάπη της Ακροδεξιάς στη Ρωσία και τον πρόεδρό της μπορεί να μην είναι και τόσο αθώα. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Business Insider, τα ευρωπαϊκά εθνικιστικά κόμματα που βρίσκονται σε Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Βουλγαρία και Ουγγαρία αυξάνουν τη δύναμή τους σημαντικά και τάσσονται ολοένα και πιο επιθετικά ενάντια στη μεταφορά εξουσιών στις Βρυξέλλες. Όλα τα κόμματα των χωρών αυτών έχουν επιδιώξει στενότερες σχέσεις με τη Μόσχα και έχουν ταχθεί κατά των ευρωπαϊκών κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας λόγω της προσάρτησης της Κριμαίας.

Το εθνικιστικό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν παραδέχτηκε ότι έλαβε δάνειο ύψους 9 εκ. ευρώ από τη ρωσική τράπεζα First Czech Russian Bank. Το ίδιο κόμμα απέστειλε παρατηρητές στο δημοψήφισμα της Κριμαίας τον Μάρτιο του 2014 μαζί με άλλα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα. Οι αποστολές αυτές παρουσιάστηκαν από τη Μόσχα σαν αναγνώριση του δημοψηφίσματος. Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που εποπτεύει τις εκλογές σε πρώην ανατολικές χώρες, αρνήθηκε να στείλει παρατηρητές για να μη νομιμοποιήσει την προσάρτηση.

Στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή δεν κρύβει την αγάπη της για τη Ρωσία. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του κόμματος “Το σύνθημα "Ελλάς - Ρωσία - Συμμαχία" από το στόμα χιλιάδων Εθνικιστών δονεί την ατμόσφαιρα στο 8ο συνέδριο του Λαϊκού Συνδέσμου” κατά την ομιλία του καθηγητή Κουνέτσοφ για την ελληνορωσική προσέγγιση. Ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής Μιχαλολιάκος σε άρθρο του (Η Κριμαία, ο Μόσκοβος και η Ελλάδα, 15-3-2014) υποστηρίζει την ενσωμάτωση ολόκληρης της Ουκρανίας στη Ρωσία μιλώντας για “μια Ρωσία, η οποία βεβαίως θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και την Ουκρανία”.

Τα φιλορωσικά αισθήματα καλλιεργήθηκαν στην Ελλάδα στον αντίποδα του αντιαμερικανισμού, που κυριαρχούσε για χρόνια, ώσπου τον διαδέχτηκε ο αντιγερμανισμός. Η απώλεια ενός μέρους της ευημερίας έκανε αρκετούς Έλληνες να θεωρήσουν ότι η Ευρώπη και κυρίως η Γερμανία ευθύνονται για όσα συμβαίνουν, ξεχνώντας ότι η ευημερία μας βασίστηκε, κατά ένα μεγάλο μέρος, στις ευρωπαϊκές ενισχύσεις. 

Οι περισσότεροι Έλληνες θέλουν να απολαμβάνουν τα αγαθά της Δύσης. Αγαθά, όχι μόνο υλικά αλλά και άυλα, όπως είναι οι ελευθερίες και τα δικαιώματα. Η παραμονή της χώρας στον δυτικό κόσμο εξασφάλισε τη μεταπολεμική ευημερία και κατοχύρωσε τη δημοκρατία. Κανένα από αυτά τα επιτεύγματα δεν ήταν προδιαγεγραμμένο. Η πορεία των γειτονικών βαλκανικών χωρών το αποδεικνύει.

Η κυριαρχία τόσων μύθων, την εποχή της κρίσης, έπεισε μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας ότι η διέξοδος βρίσκεται έξω από τη Δύση. Εκεί έξω όμως δεν βρίσκεται παρά η φτώχεια και η καταπίεση. Πολλοί, είτε από θέση είτε από άγνοια, βάλθηκαν να κάνουν τον εφιάλτη πραγματικότητα.

Πηγή: athensvoice

Γιατί το… μελαχρινό γένος λατρεύει τον Πούτιν

Ο Πούτιν προκαλεί αποστροφή στο μέσο Ευρωπαίο. Ο μέσος Ελληνας πετάει καρδούλες από το κεφάλι. Η διακυβέρνηση της Ρωσίας με ολοκληρωτικό τρόπο προκαλεί αντιδράσεις σε όλο τον κόσμο. Εδώ όχι μόνο γίνεται αποδεκτή, συχνά χρησιμοποιείται και ως πρότυπο πολιτικής διαχείρισης