Σχέδιο Πυθία: Από την Πλατεία στο Συρτάρι

 

 

Το καλοκαίρι του 2011, η Ελλάδα βρισκόταν σε κατάσταση θεσμικής ρευστότητας και κοινωνικής έντασης και αναταραχής. Η χώρα ήταν στο πρώτο Μνημόνιο, ο κόσμος εξεγερμένος στις πλατείες —οι «Αγανακτισμένοι» ζητούσαν «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή»— και η πολιτική κουλτούρα καθοριζόταν πια από μια βαθιά συνωμοσιολογική οπτική. Σε εκείνο το φορτισμένο περιβάλλον, κάθε «πληροφορία» που ενίσχυε την καχυποψία απέναντι στους θεσμούς, τα κόμματα εξουσίας ή τις σχέσεις της χώρας με τη Δύση, γινόταν ανάρπαστη. Κυριαρχούσε η αίσθηση ότι κάποιοι «από πάνω» και «απ’ έξω» κινούσαν τα νήματα, και ότι το Μνημόνιο ήταν αποτέλεσμα προδοσίας – όχι χρεοκοπίας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, το περιοδικό «Επίκαιρα» δημοσίευσε το υποτιθέμενο «Σχέδιο Πυθία»: ένα μυστικό αμερικανικό σχέδιο για τη δολοφονία του τότε Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, την περίοδο 2008–2009. Ο Καραμανλής, όπως παρουσιάστηκε σε ορισμένα μέσα και αφηγήσεις, παρουσιάστηκε ως ηγέτης που αντιστάθηκε σε ισχυρά ξένα συμφέροντα , που επιδίωκε συνεργασία με τη Ρωσία —κυρίως μέσω του αγωγού South Stream, απο το Μπουργκάζ στην Αλεξανδρούπολη— και αυτό, λέει το αφήγημα, τον έβαλε στο στόχαστρο της CIA, της Mossad και της MI6. Οι πράκτορες των υπηρεσιών αυτών φέρονταν να παρακολουθούν τις κινήσεις του από βανάκια εξοπλισμένα με χάρτες και υποκλοπές. Το πιο θεαματικό στοιχείο; Ότι η ρωσική FSB εντόπισε την επιχείρηση, καταδίωξε τους πράκτορες και τους ανάγκασε να αποχωρήσουν, αφήνοντας πίσω τους τον εξοπλισμό.

Όλο το παραπάνω στηρίχθηκε σε πληροφορία που φέρεται να έδωσε ένας Ρώσος αξιωματούχος σε επαφή της ΕΥΠ. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν τρία υπηρεσιακά δελτία. Το πρώτο, με αριθμό 53/2009, το μη πρωτοκολλημένο δεύτερο του 2009, και το τρίτο, καθοριστικό, με αριθμό 509/17-3-2009 «άκρως απόρρητο – προσωπικό, ειδικού χειρισμού δελτίο ενημέρωσης», το οποίο αναφέρει ότι "η «Πυθία» ουδέποτε υπήρξε, ήταν μια κατασκευή, «με στόχο» την παραπληροφόρηση των Κρατικών Αρχών της χώρας και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων". Δηλαδή, η υπόθεση ήταν φτιαχτή. Κι όμως, αυτό το κρίσιμο έγγραφο παρέμεινε κρυφό για χρόνια — μέχρι που το 2019, ο τότε διοικητής της ΕΥΠ, Γιάννης Ρουμπάτης, το ανέφερε δημόσια. «Η υπόθεση Πυθία ήταν φτιαχτή, χωρίς κανένα στοιχείο», είπε.

Παρά ταύτα, η ιστορία δεν έμεινε στα χαρτιά. Τόση έκταση πήρε το αφήγημα, που μετά το 2015 ξεκίνησε εισαγγελική έρευνα και ασκήθηκε ποινική δίωξη για «προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας» . Ακολούθησε προκαταρκτική έρευνα με καταθέσεις μαρτύρων, αλλά ούτε μία φορά δεν αναφέρθηκε το κρίσιμο τρίτο έγγραφο της ΕΥΠ — το έγγραφο 509/2009 — που είχε ήδη καταρρίψει πλήρως όλο το αφήγημα. Οι Καραμανλής και Παυλόπουλος γνώριζαν την ύπαρξή του, αλλά επέλεξαν να το κρατήσουν στο… «συρτάρι». Και όμως, παρά τη δημοσιότητα που είχε λάβει το θέμα, κανείς από τους δύο δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να το διαψεύσει ή να τοποθετηθεί. Ούτε όταν ξεκίνησε η εισαγγελική έρευνα, ούτε όταν η υπόθεση έφτασε στις αίθουσες της Δικαιοσύνης, ούτε και κάποιος δημοσιογράφος δεν βρέθηκε να ρωτήσει τον τότε ενεργό πολιτικά —και μετέπειτα ΠτΔ— Πρ. Παυλόπουλο, αν πράγματι υπήρξε τέτοιο σχέδιο. Το αφήγημα ότι «κάποιοι τον έριξαν γιατί ήταν πατριώτης» εξυπηρετούσε.

Το σενάριο έδενε με την εποχή. Το 2011 ήταν η αποθέωση της συνωμοσιολογίας: πλαστά στατιστικά – φουσκωμένα, δήθεν, ελλείμματα για να οδηγηθεί η χώρα σκόπιμα στα μνημόνια, Ρώσοι που ήθελαν να μας δανείσουν και δεν τους αφήσαμε, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι που μας έβαλαν στο χέρι, πρόθυμοι πολιτικοί που υλοποιούσαν εντολές. Ο Λαζόπουλος έσπαγε ρεκόρ τηλεθέασης, ο Λιακόπουλος προβαλλόταν σε μεγάλα κανάλια. Η Ρωσία είχε φτάσει στο 70% αποδοχής στην ελληνική κοινωνία. Ήταν η «ομόδοξη φίλη», που θα μας προστάτευε απ’ τους κακούς Δυτικούς. Ποιος να αμφισβητήσει, λοιπόν, ότι «οι Ρώσοι έσωσαν τον Καραμανλή»;

Είναι να απορεί κανείς: πριν ακόμη αποκαλυφθεί το τρίτο υπηρεσιακό δελτίο της ΕΥΠ, πώς γινόταν πιστευτό ένα σενάριο όπου οι τρεις πιο ισχυρές και αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες του κόσμου —CIA, Mossad και MI6— φέρονταν να στήνουν απόπειρα δολοφονίας Έλληνα Πρωθυπουργού... και να αποτυγχάνουν με τρόπο τόσο πρόχειρο και ερασιτεχνικό, που να αφήνουν πίσω τους βανάκια με χάρτες, εξοπλισμό παρακολούθησης και… κονσέρβες; Αν υπήρχε όντως τέτοιο σχέδιο, θα έστελναν τους καλύτερους — όχι έναν πρόχειρο μηχανισμό που θα άφηνε πίσω του ίχνη και αποδείξεις, εκθέτοντας έτσι όλο το σχέδιο. Και δεν ήταν μόνο αυτό: σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα, Ρώσοι πράκτορες φέρονταν να κυκλοφορούν ανενόχλητοι στην Αθήνα, να στήνουν επιχειρήσεις, να καταδιώκουν πράκτορες άλλων χωρών. Και όλα αυτά… χωρίς να υπάρξει ποτέ καμία επίσημη νύξη, καμία δημόσια συζήτηση, καμία διπλωματική συνέπεια. Η πληροφορία αυτή πέρασε σχεδόν ανεμπόδιστα στον δημόσιο διάλογο. Κανείς δεν στάθηκε να αναρωτηθεί σοβαρά πώς γίνεται τέτοια δραστηριότητα ξένων υπηρεσιών να εκτυλίσσεται σε ελληνικό έδαφος, με τις κρατικές δομές απλώς να παρακολουθούν – ή να αγνοούν. Κι όμως, έτσι έγινε: αφέθηκε να ενσωματωθεί ως «δεδομένο» μέσα στην καθημερινή κουβέντα, χωρίς σοβαρή αμφισβήτηση.

Και ίσως αυτό να ήταν το πιο ισχυρό στοιχείο του μύθου: ότι δεν γεννήθηκε στο κενό, αλλά ήρθε να καλύψει βαθιές υπαρξιακές ανάγκες. Σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας, κυρίως το 2011, διαμορφώθηκε ένα ισχυρό δίπολο: από τη μία, ο «πατριώτης» που —κατά το αφήγημα— κυνηγήθηκε επειδή δεν υπάκουσε στα ξένα συμφέροντα· από την άλλη, όσοι θεωρήθηκαν πρόθυμοι να τα υπηρετήσουν — συμμετέχοντας, υποτίθεται, σε ένα προσχεδιασμένο σχέδιο που οδήγησε τη χώρα στα μνημόνια. Τότε κυριαρχούσαν οι θεωρίες ότι τα ελλείμματα φουσκώθηκαν τεχνητά, ότι η Τρόικα —η Ε.Ε., η ΕΚΤ και το ΔΝΤ— ήθελαν να μας υποδουλώσουν οικονομικά, να.. «αρπάξουν» την περιουσία του κράτους κοψοχρονιά, να… βάλουν χέρι στα πετρέλαια και τις… πολύτιμες σπάνιες γαίες μας, να… μας φτωχοποιήσουν επίτηδες για να καταρρεύσει το ηθικό των Ελλήνων. Μέσα σε αυτό το συνωμοσιολογικό κλίμα, όλα μπορούσαν να γίνουν πιστευτά: ακόμη και ότι σχεδιαζόταν δολοφονία Έλληνα Πρωθυπουργού. Για άλλους, όμως, όλο αυτό δεν ήταν παρά ένας βολικός μύθος: ένα κατασκεύασμα που ξεπλένει πολιτικές ευθύνες και μετατρέπει τη σιωπή σε ηρωισμό.

Κι αξίζει να σημειωθεί το εξής: ο πολυσυζητημένος ρωσικός αγωγός South Stream, που —σύμφωνα με το αφήγημα— θα μετέτρεπε την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο και για τον οποίο, υποτίθεται, βρέθηκε στο στόχαστρο η τότε κυβέρνηση, τελικά δεν κατασκευάστηκε ποτέ· πρώτα η Βουλγαρία καθυστέρησε και πάγωσε το έργο επί κυβέρνησης Μπόικο Μπορίσοφ, και το 2014 η ίδια η Ρωσία το ακύρωσε οριστικά — επί κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά. Παρ’ όλα αυτά, η θεωρία ότι κάποιοι «έριξαν τον Καραμανλή για να μην γίνει ο αγωγός» επιβίωσε. Γιατί δεν επιβιώνει ένας μύθος επειδή είναι αληθινός — αλλά επειδή λέει αυτό που θέλει να ακούσει ένα κομμάτι της κοινωνίας.

Η υπόθεση Πυθία δεν είχε καμία βάση. Δεν είχε σημασία ότι δεν υπήρξε κανένα στοιχείο. Κι όμως, κατάφερε να μείνει ζωντανή για χρόνια, να επηρεάσει αντιλήψεις, να αλλάξει το πολιτικό κλίμα. Λειτούργησε σαν ιδεολογικός μηχανισμός — ένα πολιτικό εργαλείο απονομιμοποίησης του Μνημονίου και κατασκευής ενός «πατριωτικού μαρτυρίου». Τραυμάτισε τον δημόσιο διάλογο, γέννησε πολιτική μυθολογία, βόλεψε πολλούς και έδωσε ηρωικό τόνο σε επιλογές και αποχωρήσεις. Ίσως αυτό να είναι και το πιο ανησυχητικό: πως ένας μύθος χωρίς αποδείξεις μπορεί να περάσει για ιστορία, αρκεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες της εποχής.

via "Η αλεπού"

η εικόνα - φωτογραφία αντλήθηκε απο το https://www.tovima.gr/2019/04/18/politics/apokalypsi-stimeno-to-sxedio-pythia-gia-ti-dolofonia-karamanli-poioi-oi-logoi/

Η φούσκα με την υπόθεση «Πυθία» και το σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή

Γιώργος Παπαχρήστος

Αποκάλυψη της... σκευωρίας

«Τα όμορφα παραμύθια όμορφα καίγονται» - παραλλαγή του τίτλου μιας συγκλονιστικής ταινίας του γιουγκοσλάβου σκηνοθέτη Ντραγκόγεβιτς είναι αυτό, του γνωστού «Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται», που αναφερόταν στην τραγωδία της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, και ειδικότερα στον εμφύλιο της Βοσνίας.

Αν το «τσίμπησα» ελαφρώς για να το παραλλάξω, είναι γιατί δεν βρήκα τίποτε καλύτερο για να επιγράψω το τέλος, έπειτα από σχεδόν μία δεκαετία, μιας άθλιας σκευωρίας που στήθηκε μέσα στην ΕΥΠ και είχε ως στόχο να στηρίξει το παραμύθι ότι ο Καραμανλής, ο γνωστός Καραμανλής, «έπεσε» διότι οι Δυτικοί και κυρίως οι Αμερικανοί δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την προσέγγιση την οποία υποτίθεται ότι είχε κάνει με τον Πούτιν και τη Ρωσία. Πρόκειται για την περίφημη υπόθεση «Πυθία».

Ζήσαμε χρόνια με το παραμύθι, στη λογική ακολουθία του οποίου αναπτύχθηκε ένα πλήθος θεωριών συνωμοσίας από «ψεκασμένους» και μη, αλλά και από πούρους καραμανλικούς, κεντρικό θέμα των οποίων ήταν ότι ο Καραμανλής δεν συνετρίβη στις εκλογές του 2009, αλλά «έπεσε» προκειμένου η χώρα να οδηγηθεί στα Μνημόνια και να υποδουλωθεί στους κακούς δανειστές.

Λεβέντης: «Στην Βραζιλία η Ρουσέφ διώκεται για κακούργημα για απόκρυψη του ελλείμματος. Ο Καραμανλής γιατί όχι;» (Βίντεο)

Στην απόφαση της επιτροπής της βουλής της Βραζιλίας, για αποπομπή της προέδρου Ντίλμας Ρουσέφ, από το αξίωμα της και παραπομπή της σε δίκη, καθότι υπήρχαν βάσιμα στοιχεία, πως παραποίησε τους αριθμούς σχετικά με την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και το δημόσιο έλλειμμα, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης 

Λεβέντης, στην εκπομπή Ανατροπή του Γιάννη Πρετεντέρη.

Η πρόεδρος της Βραζιλίας Ντίλμα Ρουσέφ , παραπέμπεται τελικά σε δίκη με απόφαση της Γερουσίας της χώρας, έπειτα από θυελλώδη και πολύωρη συνεδρίαση, με πλειοψηφία 55 υπέρ και 22 κατά.

Ο κύριος Λεβέντης, αναρωτήθηκε γιατί δεν συνέβη κάτι αντίστοιχο και στην περίπτωση του Κώστα Καραμανλή και των περίφημων Greek Statistics , τα οποία διέσυραν τη χώρα διεθνώς και διέλυσαν την αξιοπιστία της.

Υπενθυμίζουμε ότι με βάση την αναθεώρηση των Ελληνικών Ελλειμμάτων της Eurostat, το έλλειμμα του 2009, εκτινάχθηκε στο 15,4% του ΑΕΠ (36,1 δις) , με αποτέλεσμα την υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης και τον αποκλεισμό της από τις διεθνείς αγορές.

Δείτε το σχετικό απόσπασμα :

Πηγή: npress.gr (εδώ)

Νοβάρτις: H ελεεινή σκευωρία σε βάρος του Καραμανλή

Πρέπει κάποια στιγμή να εμπιστευτούμε την ελληνική κυβέρνηση και δικαιοσύνη

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, για αρχή επιτρέψτε μου να διαχωρίσω τη θέση μου από τους πονηρούς συνανθρώπους και τις ακατανόητες ενστάσεις τους για την πεντακάθαρη υπόθεση Νοβάρτις.

Ο Δημήτρης «δύο χρόνια στο Αιγάλεω» Τζανακόπουλος προφανώς και επισκέφθηκε τα γραφεία της εισαγγελίας στον Άρειο τον Πάγο, την παραμονή της αποστολής της δικογραφίας στη Βουλή, απλώς και μόνο για να ρωτήσει αν τελείωσε η έρευνα για την υπόθεση και για κανέναν άλλο λόγο. Το ότι δεν έκανε την ερώτηση αυτή από το τηλέφωνο μπορεί να οφείλεται στο ότι του είχαν τελειώσει οι μονάδες ή στο ότι δεν είχε καλό σήμα και σε καμία περίπτωση σε κάποια πρόθεση να συννενοηθεί για το περιεχόμενο της δικογραφίας. 

Η πίεση που ασκήθηκε στους μάρτυρες οι οποίοι, σύμφωνα με τον σύντροφο Πολάκη, κατέθεσαν για να απαλλαγούν από τις δικές τους κατηγορίες, δεν μπορεί να ήταν προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση.  Άλλωστε, όλοι καταλαβαίνουμε πως ένας άνθρωπος που καταθέτει για να γλιτώσει το τομάρι του δεν μπορεί να υποκύψει σε κανενός είδους πίεση και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβής και ειλικρινής στην κατάθεσή του.  

ΜΑΝΤΕΨΤΕ! ΠΟΙΟΣ έφερε στην Ελλάδα τον Ιβάν Σαββίδη...

Για να μη το ξεχνάμε.

Τον Ιβάν τον πιστολέρο, τον έφερε στην Ελλάδα ο Κώστας Καραμανλής.
Τότε που ο Βούδας, κολλητός του Πούτιν, πηγαινοερχόταν για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.
Γνωρίστηκαν στη Μόσχα και άρχισαν το πάρε -δώσε.
Αν και η δημιουργία του αγωγού ματαιώθηκε λόγω της υπαναχώρησης των βουλγάρων, που "πιέστηκαν" από την ΕΕ και τις ΗΠΑ και πήραν ως αντάλλαγμα την είσοδο τους στην Ενωση.
Ο Ιβάν εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα του Κώστα και ξεκίνησε τις....επιχειρηματικές του δραστηριότητες.
Με λεφτά που κανείς δεν γνώριζε την προέλευση τους.
Να σημειώσω πως ο Ιβάν άρχισε την επιχειρηματική του δραστηριότητα στα καπνά στην περιοχή του Ροστόβ ως άνθρωπος του...Γέλτσιν.
Ο τελευταίος του έδωσε-σχεδόν δωρεάν-τα κλειδιά της μεγαλύτερης κρατικής ρωσικής καπνοβιομηχανίας.
Κατόπιν προσκολήθηκε στον Πούτιν, εξελέγη βουλευτής στη Δούμα (από τους βουλευτές που έχει ο Πούτιν για να περνάει τυπικά τα διατάγματα του) για να διαφωνήσει μαζί του όταν ο Πούτιν κάλεσε τους ολιγάρχες και τους ζήτησε ποσοστά επί των κερδών.
Φαίνεται πως ο Ιβάν αντέδρασε, χωρίς να αποστασιοποιηθεί, πλήρως, από το περιβάλλον του Πούτιν.

(Από τον τοίχο του Haris Kod.)

Όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας τότε αλίμονο στην πραγματικότητα

Πως καμουφλάρεται μια είδηση όταν δεν βολεύει σε κάποιους 

Δήλωση Μοσκοβισί: "Η Ελλάδα βγαίνει από την διαδικασία επιτήρησης υπερβολικού ελλείμματος που είχε μπει τον ΑΠΡΙΛΙΟ του 2009"

Σχόλιο-δήλωση Τσίπρα στην Κοζάνη σχετικά με την δήλωση Μοσκοβισί:
"Έχουμε σήμερα μια ωραία είδηση από τον αρμόδιο επίτροπο Μοσκοβισί. Η Ελλάδα βγαίνει από την επιτήρηση υπερβολικού ελλείμματος που είχε επιβληθεί το 2009"

Ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας για το ίδιο θέμα:
«Ο τερματισμός της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος δεν φέρνει ελάφρυνση στους Έλληνες» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Νέα Δημοκρατία για το γεγονός ότι τερματίστηκε η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος που είχε κινήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εναντίον της Ελλάδας στις αρχές της ευρωπαϊκής κρίσης.

Ο Τσίπρας εξαφάνισε το "Απρίλιος του 2009"
Η ΝΔ εξαφάνισε και τον Απρίλιο και το 2009

Υ.Γ "Όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας τότε αλίμονο στην πραγματικότητα "

Απάντηση Παπακωνσταντίνου στις μπούρδες Κοττάκη σχετικά με το «φούσκωμα» του ελλείμματος

κ. Κοττάκη, εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, ενταύθα – με την παράκληση να δημοσιευτεί αυτούσιο

Στη τέλος του χθεσινού μακροσκελούς μου σχολιασμού το βιβλίου του κ. Παπαθανασίου, είχα γράψει «Ελπίζω να μη χρειαστεί να επανέλθω». Φευ.

Για δεύτερη συνεχή ημέρα, η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ μου αφιερώνει την πρώτη της σελίδα, και μάλιστα με πηχυαίο τίτλο, για το μέγεθος του οποίου οι αναγνώστες που έχουν απομείνει στην πάλαι ποτέ συντηρητική μεν, έγκριτη δε κάποτε, εφημερίδα, θα έχουν φρίξει μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας και ύφους... Όπως και θα έχουν σίγουρα φρίξει με τη δημοσιογραφική δεοντολογία του νέου διευθυντή η οποία «μετέφρασε» τις απαντήσεις μου σε «Απολογία Παπακωνσταντίνου για το φούσκωμα του ελλείμματος». Ο εκνευρισμός τους είναι προφανής, αλλά έχω επίσης πει ότι δεν θα αφήνω να πέφτει τίποτα κάτω πλέον. Οπότε εδώ είμαστε.

Μαύρη τρύπα, του Παύλου Τσίμα

Στην άχαρη ιστορία των ελληνικών προεκλογικών debates, εκείνο του 2004 ήταν, ίσως, το λιγότερο αξιομνημόνευτο. Κι ας ήταν το πρώτο στο οποίο μετείχαν οι αρχηγοί όλων των κομμάτων - ή μήπως γι' αυτό ακριβώς; Πέντε αρχηγοί, πέντε δημοσιογράφοι, ερωτήσεις σε θεματικούς κύκλους δίχως δικαίωμα επαναφοράς μιας ερώτησης - μια σειρά βαρετών, αναντίρρητων μονολόγων. Κι εμένα μου είχε κληρώσει να ρωτήσω τον Κώστα Καραμανλή για θέματα κοινωνικής πολιτικής. Αλλά τι να ρωτήσεις τον αρχηγό ενός κόμματος που ετοιμάζεται να κυβερνήσει έπειτα από δέκα χρόνια στην αντιπολίτευση και που, συνεπώς, δεν ελέγχεται παρά μόνον για τις υποσχέσεις του;

Τον είχα ρωτήσει, λοιπόν, κάτι εντελώς ντεμοντέ. Για την επιβάρυνση που θα προέκυπτε στις δαπάνες της υγείας και στα ασφαλιστικά ταμεία, αν εφαρμοζόταν η προεκλογική υπόσχεση της ΝΔ να καταργήσει τη «λίστα φαρμάκων». Εκείνος μου είχε απαντήσει κάτι πιασάρικο για την ελευθερία της επιλογής και την ισότιμη πρόσβαση όλων στη φαρμακευτική θεραπεία. Και ο διάλογος χάθηκε στην υπνηλία της βραδιάς. Τον ανακάλεσα στη μνήμη αυτές τις ημέρες των συζητήσεων για το σκάνδαλο Novartis. Το «μεγαλύτερο από καταβολής ελληνικού κράτους».

Βουλευτής-δημοσιογράφος του Σύριζα στηρίζει Καραμανλή λόγω ρουσφετιού που της είχε γίνει το 2004

"Μάθαμε χθές από το βουλευτικό στόμα της ίδιας της κ. Αννέτας Καββαδία ότι το 2004 της τηλεφώνησαν από το Μαξίμου για να της ζητήσουν να μείνει στην ΕΡΤ. Κατευθείαν από το Μαξίμου έφυγε και το φαξ με την εντολή προς την ΕΡΤ να πράξει τα δέοντα.

Βεβαίως η κ. Αννέτα Καββαδία που κατακεραυνώνει τα ρουσφέτια -των άλλων- μας βροντοφώναξε ότι αυτό ήταν απλά η αναγνώριση της Αξίας της. Οχι δηλαδή σαν τους ανάξιους εργαζόμενους που το νταλαβέρι τους φτάνει το πολύ μέχρι τον Προσωπάρχη της δουλειάς τους και συχνά πιό κάτω κι απ' αυτόν. Οσοι το ξεπερνάνε είναι ρουσφέτι αλλά της κ. Καββαδία είναι "δικαίωμα, και απλά βρέχει όταν μας φτύνουν".

Παραπλεύρως μάθαμε ότι το ίδιο το Μαξίμου τω καιρώ εκείνω (που η κ. Καββαδία το έβρισκε τέλειο αλλά μετά χάλασε) είχε πολύ ελεύθερο χρόνο και τηλεφωνούσε απ' ευθείας σε εργαζομένους για τις υποθέσεις τους και εκτελούσε μετά και τις απαραίτητες ενέργεις για να τους "τακτοποιήσει".

Ετσι κατανοούμε ότι ο φόρτος με τέτοιες ασχολίες λογικό είναι να οδηγήσει το Μαξίμου να μην αντιληφθεί άλλα ζητήματα, όπως λόγου χάρη ότι το έλλειμμα εκτοξεύονταν, ότι πηγαίναμε για φούντο, ότι η κρίση επέρχονταν και παρόμοια επουσιώδη θέματα μπροστά στις "τακτοποιήσεις" που τους απασχολούσαν.

Η παθογένεια της χώρας συμπυκνωμένη σε μια σκηνή και μία αφήγηση."

(απο τον Stratos Lal.)

Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών: Ο εκτροχιασμός της φαρμακευτικής δαπάνης την περίοδο 2004-2009.

Στο συλλαλητήριο για το Σκοπιανό και ο βουλευτής Κ. Καραμανλής με τον πατέρα του Αχιλλέα (EIKONEΣ)

Πολλοί βουλευτές της ΝΔ πήραν μέρος στο συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή. Ανάμεσα τους ο Βουλευτής Κώστας Καραμανλής με τον πατέρα του Αχιλλέα. 

Δείτε φωτογραφίες τους από τη Θεσσαλονίκη:

Πηγή: thecaller.gr (εδώ)

Εσωτερικό έγγραφο-«κόλαφος» για τον Καραμανλή της ΤτΕ τον Οκτώβριο του 2009: Ευρισκόμεθα ενώπιον ενός πρωτοφανούς δημοσιονομικού εκτροχιασμού!

Ένα αποκαλυπτικό εσωτερικό έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας το 2009 φέρνει στο φως της δημοσιότητας σήμερα η «Καθημερινή».

Το έγγραφο που έχει ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 2009, δυο μόλις ημέρες δηλαδή μετά την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές και μια ημέρα πριν ακόμη ορκιστεί πρωθυπουργός ο Γιώργος Παπανδρέου, ενημερώνει τον κεντρικό τραπεζίτη της χώρας Γιώργο Προβόπουλο για τον «πρωτοφανή δημοσιονομικό εκτροχιασμό της Ελλάδας» και για το γεγονός ότι η «θέση της χώρας δεν είναι πλέον διατηρήσιμη».

Πιο συγκεκριμένα το έγγραφο σημειώνει: «Με βάση τα έως τώρα στοιχεία και τις εξελίξεις, καθώς και τις διαφαινόμενες προοπτικές, ευρισκόμεθα ενώπιον ενός πρωτοφανούς δημοσιονομικού εκτροχιασμού, ο οποίος δεν δικαιολογείται, παρα μόνο σε πολύ μικρό βαθμό, από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας».

Και συνεχίζει: «Είναι δε απολύτως βέβαιο ότι η παρούσα δημοσιονομική θέση της χώρας δεν είναι διατηρήσιμη».

Σύμφωνα δε με το έγγραφο «τα δημοσιονομικά μεγέθη παρουσίασαν περαιτέρω σημαντική επιδείνωση τον μήνα Σεπτέμβριο», όταν οι μηνιαίες δαπάνες αυξήθηκαν κατά 25% ενώ τα μηνιαία έσοδα μειώθηκαν κατά 24,2% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το ταμειακό δημοσιονομικό έλλειμα του 9μήνου (έως και Σεπτέμβριο του 2009) να ανέρχεται στο 9,7%.

(πηγή: Καθημερινή) thecaller.gr (εδώ)

Ο γέρος Καραμανλής για το Μακεδονικό

1959 Η κυβέρνηση της ΕΡΕ με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με νομοθετικό διάταγμα της 6ης Νοεμβρίου 1959 , κυρώνει τη συμφωνία της 18ης Ιουνίου μεταξύ Ελλάδας και Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας περί αμοιβαίων δικαστικων σχέσεων ανάμεσα στα άλλα με το υπουργείο Δικαιοσύνης της λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας !

Είπατε τίποτα ;

(απο Kyriakos Mel.)

Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» και ο Καραμανλής

Αναρωτιέμαι πολλές φορές πώς θα αισθάνεται ο Κώστας Καραμανλής όταν θα βλέπει τις προσπάθειες των παρατρεχάμενων της αυλής του να προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξαναγράψουν την ιστορία για να τον απαλλάξουν από τις ευθύνες του για την κρίση που περνά η χώρα.

Έξυπνος, χιουμορίστας, με αγάπη για την καλή ζωή, φανατικός αναγνώστης ιστορίας, με την ικανότητα δηλαδή να βλέπει από απόσταση τα πράγματα, θα πρέπει μέσα του να νιώθει μεγάλη περιφρόνηση για όλους αυτούς τους «χρήσιμους ηλίθιους» που αυτοεξευτελιζόμενοι σκαρφίζονται κάθε είδους σοφιστεία ή ψέμα για να τον δικαιολογήσουν. 

Την μία είναι οι Αμερικανοί που πήγαν να τον δολοφονήσουν και τον έσωσαν περαστικοί Ρώσοι πράκτορες. Την άλλη ήταν  ο Γιώργος Παπανδρέου που δεν πήρε εγκαίρως μέτρα. Και βέβαια διαχρονικά ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου που φούσκωσε το έλλειμμα. Τελευταίο κρούσμα το «μυθιστόρημα» του υπουργού του Γιάννη Παπαθανασίου, με τις χοντροκομμένες αλχημείες προκειμένου να φορτώσει τις δικές του προσωπικές ευθύνες σε άλλους. Για κακή του τύχη την Κυριακή δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, που δεν είχε γίνει γνωστή ως τώρα, η οποία παραθέτει όλα τα στοιχεία για το έλλειμμα του 2009, επιβεβαιώνοντας όσα ήδη γνωρίζαμε. Τον πρωτοφανή δηλαδή εκτροχιασμό στο πρώτο 9μηνο του 2009. Τέτοιο στριπτίζ είχαμε καιρό να δούμε. Στην έκθεση σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι το έλλειμμα για ολόκληρο το 2009 θα κυμαινόταν μεταξύ 12% και 14% του ΑΕΠ. Όσο για τα πρόσθετα μέτρα που διαφήμιζε η κυβέρνηση Καραμανλή, δεν θα μείωναν το έλλειμμα περισσότερο από 1,2% του ΑΕΠ. Με αυτά τα δεδομένα, η εκτίμηση του κ. Παπαθανασίου για συγκράτηση του ελλείμματος στο 6% «δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ειλικρινής» σχολιάζει σαρκαστικά ο Γιάννης Παλαιολόγος, ο δημοσιογράφος που αποκάλυψε την έκθεση. Να προσθέσουμε απλώς ότι ήδη το 2008, επί Αλογοσκούφη, το έλλειμμα είχε φτάσει στο 10% του ΑΕΠ. Ο εκτροχιασμός δηλαδή δεν ήταν ένα στιγμιαίο αδίκημα, ήταν η συνολική χρεοκοπία της πολιτικής Καραμανλή.

«Ευρισκόμεθα ενώπιον ενός πρωτοφανούς εκτροχιασμού», του Γιάννη Παλαιολόγου

Εγγραφο των υπηρεσιών της Τράπεζας της Ελλάδος προς τον διοικητή της, Γιώργο Προβόπουλο, με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 2009, δείχνει τη δεινή κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η οικονομία.

Η έκδοση του νέου βιβλίου του Γιάννη Παπαθανασίου, «8 μήνες» (Εκδόσεις Λιβάνη), για τη θητεία του ως υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή, επανέφερε στην επικαιρότητα τη συζήτηση σχετικά με τις ευθύνες για τη δημοσιονομική κατάρρευση του 2009-10. Το βιβλίο του κ. Παπαθανασίου αποτελεί μία ακόμα προσπάθεια του περιβάλλοντος Καραμανλή να μεταθέσει τις ευθύνες αυτές στις πλάτες της κυβέρνησης Παπανδρέου. Το ζήτημα έχει αναλυθεί επανειλημμένως –ενίοτε με κάποια αντικειμενικότητα, συνήθως με επιλεκτική χρήση στοιχείων και μνημειώδεις ανακρίβειες.

Ο Γ. Παπαθανασίου γίνεται μάρτυρας κατηγορίας του εαυτού του

"Στο πρώτο Εurogroup στο οποίο συμμετείχα, τον Ιανουάριο του 2009, ο τότε Γερμανός ΥΠΟΙΚ Στάινμπρουκ ζήτησε να δημιουργηθεί ένα working group προκειμένου να συζητηθεί σε στενό κύκλο τι θα γινόταν σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν κατάφερνε να δανειστεί από τις αγορές. Απέρριψα ασυζητητί την πρόταση (εθνικά υπερήφανη στάση).

Στο επόμενο Εurogroup ετέθη από τους εταίρους θέμα αύξησης του ΦΠΑ. Αρνήθηκα κατηγορηματικά. Άλλοι υπουργοί της ευρωζώνης ζήτησαν μειώσεις μισθών ΔΥ και συντάξεων. Ξεκαθάρισα ότι δεν τίθεται θέμα μείωσης. Αντιθέτως δεσμεύτηκα για πάγωμα" (προφανώς 3 δίς έλλειμμα κάθε μήνα δεν δικαιολογούσε τόσο σκληρά μέτρα).

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Παπαθανασίου "Οκτώ μήνες", εκδόσεις Λιβάνη).

Ο συγγραφέας λησμονεί να αναφέρει στο βιβλίο του ότι η κυβέρνηση Καραμανλή είχε το θάρρος να λάβει το 2009 δραστικά αντιλαϊκά μέτρα προκειμένου να αντιμετωπίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα που η ίδια είχε δημιουργήσει κατά το προηγούμενο διάστημα της θητείας της:

Έδωσε εφάπαξ ενίσχυση 500 ευρώ στους δημοσίους υπαλλήλους (των οποίων οι μισθοί είχαν αυξηθεί κατά 60% στα 5,5 χρόνια διακυβέρνησης της. Οι κακοί κσένοι ζητούσαν μείωση μισθών), χαλάρωσε τις προϋποθέσεις χορήγησης του ΕΚΑΣ, μείωσε τα τέλη ταξινόμησης ΙΧ, μοίραζε αφειδώς ευεργετήματα για έξοδο 50δων στη σύνταξη. Και τελικά πήγε στην δια των εκλογών έξοδο.

(απο George Bil. στο Fb)

Η "αθωωτική" απόφαση του Εφετείου για το σκάνδαλο Βατοπεδίου - Καραμανλή

Ο ξαναεμφανισθείς στο προσκήνιο Θοδωρής Ρουσόπουλος, δήλωσε στην ΕΡΤ ότι το δικαστήριο απάλλαξε τους πάντες για τις ιερές ανταλλαγές Βατοπεδίου, εννοώντας προφανώς και τον εαυτό του και όλους τους εμπλεκομένους τότε πολιτικούς.

Να πούμε δυο κουβέντες λοιπόν για να βάλλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Κανένα δικαστήριο δεν δίκασε ποτέ πολιτικά πρόσωπα για την συγκεκριμένη υπόθεση διότι άπλα τα αδικήματα παραγράφηκαν με το κλείσιμο της βουλής από τον Καραμανλή.

Τι ακριβώς έγινε; Η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι, μη πολιτικά πρόσωπα, υπηρεσιακοί παράγοντες δεν ενήργησαν με δόλο και ότι εκτελούσαν απλώς ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ. Για τους Εφραίμ και Αρσένιο μάλιστα, η απόφαση ανέφερε ότι δεν αποδείχτηκε ότι εξώθησαν υπαλλήλους στην τέλεση αξιοποίνων πράξεων και ότι θεωρούσαν ότι οι παραλίμνιες εκτάσεις και η Βιστωνίδα τους ανήκουν. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΛΙΜΝΗ ΒΙΣΤΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ.

Τα πολιτικά πρόσωπα τώρα της Δεξιάς, κυρίως δε ο κ. Ρουσόπουλος, απεμπόλησαν το δικαίωμα στη δημόσια περιουσία και επέτρεψαν τις συζητήσεις, τις δοσοληψίες και τις ανταλλαγές σε βάρος του γενικού συμφέροντος. Ως εκ τούτου είναι φανερό οτι όταν γίνεται ανταλλαγή μιας λίμνης που ανήκει στο δημόσιο και όχι στη Μονή Βατοπεδίου, με άλλες δημόσιες εκτάσεις-φιλέτα, συνιστά προφανώς καραμπινάτη ζημιά σε βάρος του ελληνικού δημοσίου.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΗΛΑΔΗ, Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΜΕΣΩΣ ΠΛΗΝ ΣΑΦΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ.

(απο ανάρτηση του Σταύρου Στρ. στο fb)

Έργα Παπαγγελόπουλου, «Υπόθεση Τσαλικίδη, οι υποκλοπές κ.α.» ξεχασμένες ιστορίες συγκάλυψης

Posted on 22/11/2017 by Po

[Και η Π α ν κ ο μ μ α τ ι κ ή Ομερτά]

Ιστολόγιο Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Η είδηση ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε ομόφωνα την Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επειδή δεν διενέργησε επαρκή έρευνα για την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, ήρθε να θυμίσει όχι μόνο μια συνταρακτική υπόθεση, αλλά και τις σοβαρότατες του ευθύνες του τότε εισαγγελικού λειτουργού και νυν αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.

του ©Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στο to10.gr

Υπενθυμίζουμε ότι ο Κώστας Τσαλικίδης, μηχανικός του ΕΜΠ και στέλεχος της εταιρείας Vodafone βρέθηκε νεκρός στις 9 Μαρτίου 2005, κρεμασμένος μέσα στο σπίτι του. Οι επίσημες ελληνικές αρχές θα υποστηρίξουν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία, ενώ όλοι οι άνθρωποι του οικογενειακού και φιλικού του περιβάλλοντος θα υποστηρίξουν δεν υπήρχε τίποτα στη ζωή του και στα σχέδια που έκανε για το μέλλον που να παραπέμπει σε αυτό. Αυτό θα οδηγήσει σε σαφείς υπόνοιες ότι επρόκειτο για δολοφονία.

Η καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΑΔ και ο σ.Παπαγγελόπουλος

Ο πρώτος και καλύτερος από τ’αριστερά 

Posted on 17/11/2017 by Po

[Θα απολυθεί ο Υπουργός κατά της Διαφθοράς από τον «Εθνάρχη» (!) Τσίπρα;]

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Παραμονή του «Πολυτεχνείου»,έσκασε η βόμβα, όπως την αντιγράφω από το φιλοκυβερνητικό ‘Documento’: «Ευρωπαϊκή «καμπάνα» για την «αυτοκτονία» Τσαλικίδη» «… το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα, θεωρώντας ότι οι αρχές της χώρας απέτυχαν να ερευνήσουν επαρκώς τον θάνατό του και επιδικάζοντας το ποσό των 50.000 ευρώ στους οικείους του…..και 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα.. Όσο κι αν οι δικοί του «διαρρήγνυαν τα ιμάτια» τους πως αποκλείεται ο Κώστας τους να αυτοκτόνησε, οι αρχές δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα. Η εξ αρχής τοποθέτηση της οικογένειας ήταν ότι ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη ήταν σκηνοθετημένη αυτοκτονία και πως συνδεόταν άρρηκτα με μια υπόθεση στην οποία ενεργοποιούνται κολοσσιαία κρατικά, οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα….Ο καθηγητής Καρς συνέταξε μια έκθεση πραγματογνωμοσύνης, η οποία φαίνεται να ακυρώνει τις εκτιμήσεις των Ελλήνων ιατροδικαστών…Το δικαστήριο συμπέρανε ότι οι ελληνικές αρχές απέτυχαν να διεξαγάγουν μια επαρκή και αποτελεσματική έρευνα για τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη. Συγκεκριμένα συμπέρανε ότι οι ελληνικές αρχές αποφάσισαν να κλείσουν την συμπληρωματική έρευνα απλά παραθέτοντας όλα τα βήματα που ακολουθήθηκαν και κάνοντας αναφορές σε νέες εκθέσεις, χωρίς να διερευνηθούν οι ανακρίβειες που εντοπίστηκαν, όπως η έλλειψη των τραυματισμών που συνήθως συνδέονται με το κρέμασμα και τις αντιφάσεις στο σημάδι που άφησε το σχοινί στο λαιμό του θύματος. Δεν διερευνήθηκαν και άλλες ανακρίβειες, όπως η χτυπητή αντίθεση στα συμπεράσματα ανάμεσα στην ιατροδικαστική έκθεση στην προκαταρκτική και τη συμπληρωματική έρευνα, η έλλειψη κίνητρου για αυτοκτονία και το σπασμένο οζώδες οστό, εύρημα που παραπέμπει σε στραγγαλισμό. Δεν είναι ξεκάθαρο με βάση ποια λογική ο Εισαγγελέας δεν άσκησε δίωξη ούτε ζήτησε περεταίρω έρευνα καθώς και την απόφασή του να κλείσει την έρευνα….». Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα ξεχνάει να αναφέρει το όνομα ενός Εισαγγελέα, που είχε σχέση με τις έρευνες. Είναι ο υπουργός («κατά της Διαφθοράς») της σημερινής κυβέρνησης Τσίπρα-Καραμανλη-Καμμένου (και υφυπουργός Δικαιοσύνης της προηγούμενης συγκυβέρνησης Λαφαζάνη-Κωνσταντοπούλου) κ.Παπαγγελόπουλος, πρώην ανώτατος δικαστικός και διοικητής της καραμανλικής ΕΥΠ, που φέρεται από σειρά δημοσιευμάτων ως υπεύθυνος αρμόδιος δικαστικός ερευνητής της υπόθεσης του σκανδάλου των υποκλοπών. Το όνομα του όμως είχε αναφερθεί («πήρε μόνο 13 καταθέσεις σε διάστημα ενός χρόνου», «δεν θέλησε να συνδέσει τον θάνατο Τσαλικίδη με τις υποκλοπές», κλπ) από το ‘Hot Doc’-τ.12, Β΄Οκτωβρίου 2012.

 “…Ένα Έγκλημα περιμένει την Τιμωρία!” (Rizopoulospost- 12.3. 2015)

Η απογραφή του 2004: Μια εγκληματική απερισκεψία

Από τη δεκαετία του ’80 και μετά το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου και της πολιτικής αντιπαράθεσης διολίσθαινε με επιταχυνόμενο ρυθμό. Ο λαϊκισμός και η δημαγωγία κυριάρχησαν σε όλο το πολιτικό φάσμα και τα κόμματα διαγκωνίζονταν σε υπερβολές, υποσχέσεις και αλληλοκατηγορίες.

Η πολιτική αντικαταστάθηκε από τη συνθηματολογία, την παροχολογία, το «χάιδεμα» αυτιών και τη στείρα αντιπαράθεση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τη ΝΔ, η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ, η αριστερά και τους δυο κ.ο.κ. Οι στείρες αυτές αντιπαραθέσεις γίνονταν για εσωτερική κατανάλωση και για αρπαγή ψήφων.

Κατά την προεκλογική περίοδο του 2004, η ΝΔ κατηγόρησε για πολλά την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, δίνοντας έμφαση στη διαφθορά, στα διαπλεκόμενα συμφέροντα και την κομματικοποίηση του κράτους. Παράλληλα, η Νέα Δημοκρατία έθεσε στο κέντρο της αντιπολιτευτικής της τακτικής την επιθετική αμφισβήτηση της θετικής πορείας της οικονομίας που είχε επιτύχει το ΠΑΣΟΚ, με στόχο την κατάρριψη του αφηγήματος περί «ισχυρής οικονομίας».

Ο Κώστας Καραμανλής και κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αμφισβητούσαν ανοιχτά τα δημοσιονομικά στοιχεία, για το έλλειμμα και για το χρέος, κατηγορώντας την κυβέρνηση για εκτεταμένη χρήση μεθόδων «δημιουργικής λογιστικής» και μια κατασκευασμένη, πλασματική, θετική εικόνα. Μάλιστα έκαναν λόγο ακόμα και για πλαστά οικονομικά στοιχεία! Η ΝΔ δεν ισχυριζόταν ότι το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί λάθος οικονομική πολιτική ή ότι η ίδια θα πετύχαινε καλύτερες επιδόσεις, αλλά το κατηγορούσε για ανειλικρίνεια και «μαγειρεμένα» οικονομικά στοιχεία. Οικονομικά στοιχεία που είχαν γνωστοποιηθεί και εγκριθεί από τις ευρωπαϊκές αρχές.

Έτσι, κεντρική προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας ήταν να αποκαλύψει, όταν αναλάβει την εξουσία, όλη την αλήθεια με τη διενέργεια απογραφής για την «καταγραφή της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας».

Και αυτό έγινε. Στις 11 Μαρτίου 2004, μόλις τέσσερις ημέρες μετά τις εκλογές, ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης δήλωσε ότι δόθηκε η εντολή για τη δημοσιονομική απογραφή για το έτος 2003.

Επρόκειτο για μια εγκληματική απερισκεψία. Αν και ο στόχος της κυβέρνησης περιοριζόταν στο να εκθέσει απλώς την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως αναξιόπιστη και να εκδραματίσει την κατάσταση της οικονομίας, ο έλεγχος χάθηκε. Από την απογραφή προέκυψε ότι το έλλειμμα για το 2003 ήταν 5,6% και όχι 1,7% όπως είχε παρουσιάσει η προηγούμενη κυβέρνηση και είχε πιστοποιηθεί από τη Eurostat. Έτσι η απογραφή ανέτρεψε τα τελικά στοιχεία τής Eurostat, τα οποία έπρεπε επίσης να αναθεωρηθούν.

Η δραστική αλλαγή των δημοσιονομικών στοιχείων το 2003 προκάλεσε κάτι που δεν είχε υπολογίσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: την παρέμβαση της Κομισιόν, η οποία προχώρησε σε μονομερή αναθεώρηση των ελληνικών στατιστικών στοιχείων μέχρι το 1997, συμπεριλαμβάνοντας το 1999, έτος κρίσιμο, καθώς τη χρονιά εκείνη κρίθηκε η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ.

Με την απογραφή του 2004 διαπιστώθηκε ότι το έλλειμμα του 1999 ήταν τελικά 3,07%, δηλαδή οριακά υψηλότερο από το όριο του 3% που αποτελούσε ένα από τα κριτήρια που θα έπρεπε να ικανοποιεί μια χώρα για να ενταχθεί στο ευρώ. Μπορεί η διαφορά να ήταν ασήμαντη, ωστόσο σε επίπεδο εντυπώσεων επρόκειτο για μια καταστροφή. Η αξιοπιστία της χώρας δέχθηκε βαρύτατο πλήγμα.

Κάπως έτσι, για πρώτη φορά ένα ζήτημα εσωτερικής μικροπολιτικής αντιπαράθεσης, η κατάσταση της οικονομίας, το οποίο αξιοποιήθηκε από τη ΝΔ για να κερδίσει τις εκλογές, μεταφέρθηκε στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, εκθέτοντας τελικά τη χώρα. Το πρόβλημα ήταν ότι με την απογραφή δεν αποκαλύφθηκε η αναξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ αλλά η αναξιοπιστία της Ελλάδας! Η απογραφή εξέθεσε και τη Eurostat, η οποία είχε αποδεχθεί και εγκρίνει τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία.

Η υπέρβαση του ορίου του ελλείμματος κατά 0,07% μετέτρεψε την Ελλάδα σε «κόκκινο πανί». Μόλις έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα της απογραφής, η Ελλάδα έγινε πρώτο θέμα στον διεθνή Τύπο, με κατηγορίες ότι αλλοίωσε τα δημοσιονομικά στοιχεία της και ότι δεν θα έπρεπε να ενταχθεί στην ΟΝΕ. Ορισμένες ακραίες φωνές από χώρες όπως η Γερμανία υποστήριξαν ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να αποπεμφθεί από το ευρώ, ενώ Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σημείωσαν ότι με τα στοιχεία αυτά η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να ήταν μέλος της ευρωζώνης.

Ο Γιώργος Αλογοσκούφης βρέθηκε στην αμήχανη θέση να υπερασπίζεται στην ΕΕ τη μεθοδολογία που ακολούθησε η κυβέρνηση Σημίτη για την περίοδο 1997-1999, όταν χώρες της ΕΕ πίεζαν για νέες αναλυτικότερες έρευνες για το τι ακριβώς συνέβη την κρίσιμη για την ένταξή μας στο ευρώ περίοδο 1997-1999.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα είχε «βοηθήσει» τους αριθμούς για να πετύχει την ένταξή της στην ευρωζώνη. Όμως δεν ήταν η μόνη από τα κράτη μέλη που προέβη σε παρόμοιες ενέργειες, ακόμα και αν δεχθούμε ότι «προχώρησε λίγο παραπάνω», όπως έχει υποστηριχθεί.

Όλες οι χώρες χρησιμοποίησαν τους στατιστικούς κανόνες και τις μεθοδολογίες έτσι ώστε να πετύχουν ευκολότερα τους στόχους για την ένταξη στο ευρώ. Ακόμα και πανίσχυρες χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία εφάρμοσαν με ελαστικότητα τους κανόνες. Η Γερμανία δεν συμπεριέλαβε στην καταμέτρηση του ελλείμματός της όλα τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί μετά την ενοποίηση της Δυτικής με την Ανατολική Γερμανία, αλλά ούτε και τη «μαύρη τρύπα» ασφαλιστικών οργανισμών, ενώ η Γαλλία δεν συμπεριέλαβε στο έλλειμμα τα συνταξιοδοτικά προνόμια των υπαλλήλων δημόσιων οργανισμών.120 Η Ιταλία, που είχε πολύ υψηλό δημόσιο χρέος, προχώρησε σε μεγάλες συμφωνίες ανταλλαγής χρέους με τράπεζες (swap), ενώ το Βέλγιο, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πολύ υψηλό έλλειμμα τη χρονιά που κρινόταν η ένταξή του στο ευρώ, πούλησε μέρος των αποθεμάτων χρυσού της κεντρικής τράπεζας, παρουσιάζοντας ένα έκτακτο έσοδο και μειώνοντας έτσι, λογιστικά, το έλλειμμα.

Η αύξηση των ελλειμμάτων με την απογραφή του 2004 δεν έγινε διότι βρέθηκαν κρυμμένες δαπάνες ή πολύ περισσότερο ψεύτικα και πλαστά μεγέθη όπως ισχυριζόταν προεκλογικά η ΝΔ. Η αύξηση των μεγεθών έγινε κυρίως γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή προχώρησε στην αλλαγή της μεθοδολογίας καταγραφής των εξοπλιστικών δαπανών. Εκείνη την εποχή η Κομισιόν έδινε τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις των χωρών-μελών να καταγράφουν τις εξοπλιστικές δαπάνες είτε με την παραγγελία του υλικού είτε με την παραλαβή του. Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ακολουθούσε τη δεύτερη μέθοδο. Μετά τις εκλογές του 2004, η νέα κυβέρνηση της ΝΔ επέβαλε την πρώτη μέθοδο, αλλάζοντας έτσι αποφασιστικά την εικόνα των δημοσιονομικών μεγεθών! Αλλαγές προέκυψαν και από την αναθεώρηση των πλεονασμάτων των ασφαλιστικών ταμείων, το χρόνο καταχώρησης εσόδων κ.ά., ωστόσο και εδώ οι διαφορές προέκυψαν, κυρίως, λόγω μεταβολής των μεθοδολογικών τεχνικών.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση της ΝΔ επιχείρησε να εκθέσει την προηγούμενη κυβέρνηση προχωρώντας σε αλλαγή των μεθοδολογικών κανόνων, προκαλώντας τελικά ένα άνευ προηγουμένου πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας. Είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της επιπολαιότητας και της απερισκεψίας της ηγεσίας της ΝΔ στο θέμα της απογραφής.

Το ειρωνικό είναι ότι το 2006 η Eurostat αποφάσισε ότι η ορθή μέθοδος καταγραφής των εξοπλιστικών δαπανών ήταν αυτή του χρόνου παραλαβής του υλικού, δηλαδή η μέθοδος που χρησιμοποιούσε η Ελλάδα πριν την απογραφή.

Και ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στη δίνη της αμφισβήτησης, η κυβέρνηση της ΝΔ, το φθινόπωρο το 2006, προχώρησε σε μία ακόμη εξαιρετικά αμφιλεγόμενη κίνηση, πλήττοντας περαιτέρω την αξιοπιστία της χώρας. Η ΕΣΥΕ προχώρησε στην αναθεώρηση του ΑΕΠ ανακοινώνοντας μια εξωπραγματική αύξηση κατά 25,6%, προκαλώντας την αντίδραση της Κομισιόν και το χλευασμό των ξένων μέσων. Η Wall Street Journal δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Ελληνικά κόλπα», το οποίο γελοιοποιούσε την αναθεώρηση του ΑΕΠ. Αν και η συμβολή παράνομων δραστηριοτήτων όπως η πορνεία και τα ναρκωτικά στην αύξηση του ΑΕΠ ήταν μικρή στο συνολικό ποσοστό, ωστόσο η ζημιά έγινε. Η εφημερίδα Financial Times δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Το αρχαιότερο επάγγελμα δίνει ώθηση στο ελληνικό ΑΕΠ», η Guardian με τίτλο «Αύξηση της Ελληνικής Οικονομίας κατά 25,7% – Με λίγη βοήθεια από πόρνες», ενώ το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN συμπεριέλαβε την αναθεώρηση του ΑΕΠ στις 101 μεγαλύτερες γκάφες της χρονιάς.

Η αναθεώρηση απορρίφθηκε από την Κομισιόν, η οποία θεώρησε ότι η αύξηση του ΑΕΠ γινόταν για να επιτευχθεί έτσι έμμεσα η μείωση του χρέους και του ελλείμματος και να αποφευχθεί η λήψη περιοριστικών μέτρων.  Ένα ακόμα μικροπολιτικό παιχνίδι με τα νούμερα.

Η αξιοπιστία της χώρας είχε χαθεί εντελώς.

Ο Γιάννης Παπαδογιάννης είναι δημοσιογράφος.