Η «τύχη» του Στίβεν Χόκινγκ, του Πάσχου Μανδραβέλη

Π​​ρέπει να ήταν μεγάλο το σοκ στη μεσοαστική οικογένεια Χόκινγκ εκείνο το πρωινό του 1963, όταν ο 21χρονος Στίβεν διαγνώστηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, γνωστή και ως νόσος Λου Γκέριγκ. Ηταν όμως τυχεροί μέσα στην ατυχία τους. Βρισκόταν σε μια δυτική χώρα με ένα γενναιόδωρο Εθνικό Σύστημα Υγείας, που δεν απέκλειε κανέναν από τις υπηρεσίες του, και με δομές που θα έκαναν τη σύντομη ζωή του νέου φοιτητή –δύο χρόνια τού είχαν δώσει οι γιατροί– με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα.

Θα ήταν διαφορετική η ζωή του Στίβεν Χόκινγκ αν δεν είχε γεννηθεί στη Βρετανία του ρωμαλέου μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους και σίγουρα πιο σύντομη από τα 75 χρόνια που κατάφερε να ζήσει, χρόνια κατά τα οποία όλοι ευτυχήσαμε να τον ακούσουμε και να τον διαβάσουμε. Κατάφερε να προσφέρει πολλά· τόσο πολλά που σίγουρα κάλυψαν την επένδυση που έκανε το βρετανικό κράτος για τη σωτηρία εκείνου του άσημου φοιτητή τη δεκαετία του ’60.

Επιτροπή παραβατικότητας και προσλήψεων, του Πάσχου Μανδραβέλη

Μια ελληνική παροιμία συνοψίζει απόλυτα την πολιτική του υπουργείου Παιδείας για την παραβατικότητα στα πανεπιστήμια: «Τον λύκο τον βλέπουμε, τον τορό γυρεύουμε». Ετσι, ενώ κουκουλοφόροι μπουκάρουν στα ΑΕΙ, τα κάνουν γυαλιά καρφιά (κάποιες φορές ληστεύουν τους φοιτητές) και οι πανεπιστημιακοί χώροι έγιναν οι μεγαλύτερες πιάτσες ναρκωτικών, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου έστειλε επιστολή στους πανεπιστημιακούς στην οποία αναφέρει: «Οσον αφορά στα φαινόμενα παραβατικότητας που εμφανίζονται ιδιαίτερα σε κάποια ιδρύματα, το ΥΠΠΕΘ προχωράει στη στελέχωση μιας επιτροπής υπό την προεδρία του ομότιμου καθηγητή Νομικής του ΑΠΘ κ. Νίκου Παρασκευόπουλου, που θα μελετήσει όλες τις πλευρές αυτού του δύσκολου και σύνθετου ζητήματος. Ενα πρώτο βήμα, αλλά όχι το μόνο, προς την κατεύθυνση καταπολέμησης της παραβατικότητας, είναι η επανεξέταση της πολιτικής των ιδρυμάτων σε ζητήματα ασφάλειας».

Συνωμοσιολογία.gr, του Πάσχου Μανδραβέλη

Υ​​πήρχε μια εποχή που οι πολιτικοί –όλοι οι πολιτικοί– δεν ήταν απλώς «πουλημένοι». Ηταν μασόνοι. Αυτό κυριαρχούσε στους καφενέδες της επικράτειας και το «επιβεβαίωναν» διάφορες ακροδεξιές φυλλάδες. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα ήταν και «κρυπτοεβραίοι», όπως φανέρωνε και το επίθετο του κ. Κώστα Σημίτη. Αυτή ήταν η απλοϊκή και εύπεπτη ανάγνωση για την υστέρηση της χώρας. Ολοι όσοι μπορούσαν να λύσουν όλα τα προβλήματα του τόπου, αν γίνονταν πρωθυπουργοί για μια μέρα, δεν μπορούσαν να εξηγήσουν με άλλο τρόπο γιατί τόσοι πρωθυπουργοί δεν έλυναν όλα τα προβλήματα της υφηλίου αφού κυβερνούσαν για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια.

Η λούμπεν εκδοχή των καφενείων αντικατοπτριζόταν στην πιο εκλεπτυσμένη αριστερή θεώρηση, που ήθελε όλους τους πρωθυπουργούς στην «υπηρεσία του κεφαλαίου». Τι κι αν δεξιές και αριστερές κυβερνήσεις εθνικοποιούσαν όσες επιχειρήσεις μπορούσαν; Τι κι αν όλοι ψήφιζαν ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων που έπνιγαν την επιχειρηματικότητα; Οι υποψιασμένοι αριστεροί ταγοί της χώρας δεν μασούσαν από τέτοια φτηνά κόλπα. «Ηξεραν» ότι η σοσιαλμανία των κυβερνήσεων ήταν απλώς προπέτασμα καπνού ή μια απεγνωσμένη κίνηση του καπιταλισμού να καθυστερήσει την επανάσταση των λαών και την έλευση της αγίας κομμουνιστικής κοινωνίας. Αυτές, εξάλλου, ήταν παλιές πρακτικές. Τις είχε υιοθετήσει και ο Μπίσμαρκ θεμελιώνοντας το κοινωνικό κράτος στη Γερμανία.

Το νέο μνημόνιο..., του Πάσχου Μανδραβέλη

Δ​​εν είναι ό,τι πιο λογικό να βρεθεί η χώρα με το 4ο ή 5ο μνημόνιο, οκτώ χρόνια μετά το πρώτο, αλλά δεδομένων των εναλλακτικών που έχει, μπορεί να είναι ό,τι καλύτερο. Και αυτό όχι μόνον εξαιτίας των χαμηλών επιτοκίων που μας χρεώνουν οι εταίροι όταν μας δανείζουν. Κυρίως, διότι οι αγορές εκ φύσεως είναι πιο ανηλεείς από κάθε ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα που αποφασίζει τη βοήθεια στην Ελλάδα. Δηλαδή ακόμη και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος στην Ελλάδα απεικονίζεται ως η λιτότητα... αυτοπροσώπως, δεν παύει να είναι πολιτικός. Δεν κοιτάζει μόνο τους αριθμούς. Παίρνει υπόψη του και άλλες παραμέτρους για τους όρους δανειοδότησης μιας υπερχρεωμένης χώρας· πολιτικές, γεωπολιτικές, ακόμη και τα συμφέροντα γερμανικών επιχειρήσεων που έχουν επενδύσει στην Ελλάδα.

Η δική μου πατρίδα..., του Πάσχου Μανδραβέλη

«Η Ελλάδα είναι σαν ένα βιβλίο γραμματικής και ένα συντακτικό για να μπορούμε να διαβάζουμε. Η Ελλάδα είναι σαν την μητέρα μας...»

Αντόνιο Ταμπούκι (Ιταλός συγγραφέας)

Η δική μου πατρίδα είναι το συντακτικό και η γραμματική του κόσμου, όπως λέει ο συμπατριώτης μου Αντόνιο Ταμπούκι. Είναι ο Αριστοτέλης και ο Σοφοκλής. Ο Ευκλείδης και ο Θουκυδίδης. Είναι ο Νεύτων και ο Σέξπιρ. Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν και η Χάνα Άρεντ. Είναι ο Νίκος Καζαντζάκης και ο Φίλιπ Ροθ.

Η δική μου πατρίδα είναι η Κοζάνη, η Αλόννησος, η Σαλονίκη, ο Άθως, τα Χανιά, το Μοναστήρι, η Βιέννη, το Κάστρο του Πλαταμώνα, το Σαν Αντόνιο και το Τέτοβο. Όλοι οι τόποι που είχαν κάτι να μου πουν, όλα τα ηλιοβασιλέματα του κόσμου.

Ο δρόμος προς τη δραχμή...,του Πάσχου Μανδραβέλη

Δ​​εν νομίζουμε ότι ο κ. Νίκος Ξυδάκης είναι «λαγός» της κυβέρνησης για τη μετάβαση στη δραχμή. Και αυτό για τον απλό λόγο ότι ο «λαγός» προϋποθέτει να υπάρχει σχέδιο και το κατά Βαρουφάκη αριστερό τσούρμο (με λίγη από Ακροδεξιά), για το μόνο που δεν διακρίνεται είναι για μελέτη και σχεδιασμό. Φανταζόμαστε τον πρωθυπουργό το βράδυ στο Μαξίμου να κάθεται με τους συμβούλους στρατηγικού σχεδιασμού να διαβάζουν εμβριθείς αναλύσεις και να λένε: «Ρε σεις, αυτοί εδώ λένε ότι έχουμε στρατηγικό σχέδιο...». Και δώσ’ του χαχανητά...

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα αποφευχθεί η εθνική και κοινωνική καταστροφή, δηλαδή η έξοδος από τη Ζώνη του Ευρώ. Εξάλλου, διά παραλείψεων, δύο χρόνια τώρα, η κυβέρνηση πράττει αυτά που δεν ήθελε και εμείς λουζόμαστε τα αποτελέσματα. Ετσι χαρωπά μας οδήγησε στην καταστροφή των capital controls, έτσι διά της κυβερνητικής χρονοτριβής και διά της ασφυξίας που δημιουργείται στην οικονομία πολλοί θα πουν (όπως αφελώς είπαν τον Ιανουάριο του 2015) «ε, και τι έχουμε να χάσουμε αν το δοκιμάσουμε κι αυτό;».

Οι μάχες στο Twitter, του Πάσχου Μανδραβέλη

Κάποιοι τρόμαξαν από το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ αναγκάστηκαν να απολογηθούν διότι προώθησαν φωτογραφίες που έδειχναν το πλήθος των συγκεντρωμένων κατά την τελετή ορκωμοσίας του Ομπάμα και του Τραμπ. Ο λογαριασμός της υπηρεσίας εξαφανίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα και μετά επανεμφανίστηκε με ένα μήνυμα. «Λυπούμαστε για κάποια λανθασμένα RΤs (σ.σ.: αναπαραγωγή μηνυμάτων στην αργκό του Twitter) από τον λογαριασμό μας. Συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε μαζί σας την ομορφιά και την ιστορία των πάρκων μας», έλεγε το tweet της 21ης Ιανουαρίου κι έδειχνε ένα βίσονα να περπατά στο ηλιοβασίλεμα.

Αυτή δεν ήταν η μόνη μάχη που έδωσε στο Twitter η προεδρία Τραμπ. Προ ημερών, οι υπεύθυνοι ενός Εθνικού Πάρκου των ΗΠΑ, στη Νότια Ντακότα, έστειλαν κάποια μηνύματα για τη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Δεν είναι ξεκάθαρο αν τα μηνύματα εστάλησαν από λάθος ή ήταν πράξη δημόσιας ανυπακοής στην απαγόρευση του Τραμπ να μιλούν οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες για θέματα κλιματικής αλλαγής. Τα μηνύματα, που έλεγαν ότι «η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι η υψηλότερη τα τελευταία 650.000 χρόνια», εξαφανίστηκαν, προφανώς με παρέμβαση του Λευκού Οίκου.

Υπερωρίες άνευ έργου, του Πάσχου Μανδραβέλη

Θα ήταν για γέλια, αλλά στην Ελλάδα της χρεοκοπίας είναι για κλάματα, αυτό που αποκάλυψαν με ερώτησή τους οι βουλευτές του Ποταμιού Γιώργος Αμυράς και Κώστας Μπαργιώτας, για τον υπουργό άνευ αρμοδιοτήτων, ο οποίος όμως προΐσταται 15 συμβούλων τους οποίους ο ίδιος διόρισε και μάλιστα τους πληρώνει υπερωρίες!

«Δύο μήνες μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό, που έφερε στη χώρα τη μεγαλύτερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νικόλαος Μαυραγάνης εξακολουθεί να μην έχει καμία αρμοδιότητα», αναφέρουν στην ερώτησή τους οι βουλευτές. Εν τω μεταξύ, «συνολικά 15 άτομα διορισμένα ή αποσπασμένα στο γραφείο του θα εργάζονταν κατά τον μήνα Δεκέμβριο 532 ώρες πλέον του κανονικού ωραρίου. Θα εργάζονταν, δηλαδή, απογεύματα, νύχτες, Σαββατοκύριακα, αλλά και στις αργίες των Χριστουγέννων, για να υποστηρίξουν στο έργο του έναν υφυπουργό στον οποίο δεν έχει ανατεθεί κανένα έργο! Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι ουδεμία απόφαση ή άλλη διοικητική πράξη έχει υπογράψει ο κ. Μαυραγάνης από την ανάληψη των καθηκόντων του μέχρι σήμερα. Διερωτάται εύλογα, επομένως, κανείς, σε ποιο αντικείμενο απασχολούνται οι σύμβουλοι του υφυπουργού...».

Το κόστος της ιδεοληψίας, του Πάσχου Μανδραβέλη

Λέγονται πολλά για την ιδεοληψία, αλλά ελάχιστοι προσέχουν το κόστος της. Ξέρουμε, επί παραδείγματι, ότι η ιδεοληψία του «ακαδημαϊκού ασύλου» κόστισε πολλά στην Ανώτατη Παιδεία. Ομως, (παρά το γεγονός ότι παράγονται περισσότερα διδακτορικά απ’ όσα μπορούν να διαβαστούν), ουδείς έχει κάνει μια συγκεντρωτική μελέτη των καταστροφών και των ζημιών στα ελληνικά ΑΕΙ που προξένησαν ομάδες χουλιγκάνων, οι οποίοι βαφτίζουν εαυτούς «επαναστάτες». Σποραδικά μόνο μαθαίνουμε τη «λυπητερή». Η ομάδα των κουκουλοφόρων, που εξορμά περιοδικώς από το προστατευόμενο (ελέω ακαδημαϊκού ασύλου) ΕΜΠ, κατάφερε προχθές ζημίες στην τσέπη των φορολογουμένων άνω του ενός εκατομμυρίου: «Η αξία του ενός τρόλεϊ που κάηκε (12μετρο) ανέρχεται σε 450.000 ευρώ, ενώ η ζημιά από την καταστροφή του αρθρωτού τρόλεϊ υπολογίζεται σε 620.000 ευρώ. Οι ζημιές στο τρίτο όχημα δεν έχουν εκτιμηθεί ακόμη» («Καθημερινή» 21.12.2016).

Ποιο υπερβατικό Κέντρο;, του Πάσχου Μανδραβέλη

Καλοί και άγιοι είναι όλοι όσοι προτείνει ο καθηγητής κ. Αχιλλέας Γραβάνης για να ηγηθούν του Κέντρου, με το χθεσινό του άρθρο «Ζητείται... υπερβατικός κεντρώος» («Καθημερινή» 13.12.2016). Σύμφωνοι! Κάποιοι είναι καλοί αλλά δεν είναι άγιοι και κάποιοι άλλοι είναι άγιοι και μπορεί να αποδειχθεί ότι δεν είναι καλοί. Αλλά το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί. Το θέμα είναι τι έχουν να πουν όλοι αυτοί. Οχι ως πρόσωπα –καθένας τους έχει να πει πολλά και σημαντικά– αλλά ποια είναι η συνισταμένη πρόταση αυτού που ονομάζεται Κέντρο. Διότι η πρόταση να βρεθεί «ένας αρχηγός του μεσαίου χώρου (...) μια σημαντική προσωπικότητα για μια κυβέρνηση εθνικής ευθύνης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον πιθανότερο δηλαδή επόμενο πρωθυπουργό», δεν αρκεί. Κι αν βρεθεί τι θα κάνει; Με ποια πλατφόρμα ιδεών θα συμβάλει; Ποια είναι, τέλος πάντων, η πολιτική πρόταση αυτού του χώρου, πέρα από το γεγονός ότι «εμείς δεν είμαστε ούτε ΣΥΡΙΖΑ, ούτε Ν.Δ.»;

Τα γραμμάτια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Ο​​ι «κακοί του δικομματισμού», έστω εκόντες άκοντες, κάτι έκαναν για το λαθρεμπόριο καυσίμων. Πέρασαν νόμους, υπέγραψαν υπουργικές αποφάσεις, ψήφισαν την υποχρεωτική εγκατάσταση συστημάτων GPS στα βυτιοφόρα, έτσι ώστε το αφορολόγητο ναυτιλιακό πετρέλαιο να πηγαίνει σε πλοία και όχι σε βενζινάδικα. Το 2009 έγινε υποχρεωτική η εγκατάσταση συστήματος εισροών - εκροών στα πρατήρια, το 2012 δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η υποχρέωση εγκατάστασης GPS στα βυτιοφόρα με πρόβλεψη να ολοκληρωθεί μέχρι 31.7.2013.

Πολιτική με 140 γράμματα, του Πάσχου Μανδραβέλη

 Πέρασαν σχεδόν 160 χρόνια από τις μεγάλες μονομαχίες του Αβραάμ Λίνκολν με τον Δημοκρατικό του αντίπαλο Στέφεν Ντάγκλας (The Great Debates of 1858) που είχαν ως βασικό θέμα τη δουλεία στις ΗΠΑ. Από τότε άλλαξαν πολλά. Πρώτα απ’ όλα η μορφή των ντιμπέιτ. Τότε ο πρώτος ομιλητής έπαιρνε τον λόγο για 60 λεπτά, απαντούσε ο δεύτερος για 90 λεπτά και ανταπαντούσε ο άλλος για 30 λεπτά. Κάποιες φορές τα επιχειρήματα χρειάζονταν περισσότερο από τρεις ώρες και η «μονομαχία» συνεχιζόταν μέχρι αργά το βράδυ, με χιλιάδες ανθρώπους να παρακολουθούν γύρω από φωτιές. Στην Περόρια του Ιλινόι, ο εισαγωγικός λόγος του Ντάγκλας κράτησε τρεις ώρες. Ο Λίνκολν έπρεπε να έχει άλλες τρεις ώρες για να απαντήσει. Είχε φτάσει, όμως, η ώρα του βραδινού. Τότε, ο Λίνκολν πρότεινε στους ακροατές να πάνε σπίτι τους να φάνε και να γυρίσουν για άλλες πέντε ώρες μονομαχίας. Κι έτσι έγινε!

Η προπόνηση του κ. Λεβέντη

Δεν μπορεί και δεν πρέπει να παίρνει κάποιος στα σοβαρά όσα λέει κατά καιρούς ο κ. Βασίλης Λεβέντης. Και τούτο διότι έχει μακρά ιστορία εκφοράς ασυναρτησιών: από τις παρακλήσεις του στον Θεό «να ρίξει καρκίνο στους Παπανδρέου-Μητσοτάκη», μέχρι τις υποσχέσεις του για «εναλλαγή των βουλευτών του κόμματος κάθε έξι μήνες» και μέχρι τις εξομολογήσεις για τις σχέσεις με τον κ. Αλέξη Τσίπρα· πότε είναι άτυπος σύμβουλός του κι άλλοτε «αν υπήρχε πολιτικό δικαστήριο θα έπρεπε να τον είχε εκτελέσει» και στο τέλος ότι το είπε «μεταφορικά», αφού «ο κ. Τσίπρας είχε σηκώσει ψηλά τον πήχυ αλλά μετά ωρίμασε».

του Πάσχου Μανδραβέλη

Αμεση ανάλυση: Η δύναμη του λαϊκισμού

του Πάσχου Μανδραβέλη

Το καλό είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι τόσο μεγάλη χώρα και το πολιτικό της σύστημα είναι τόσο σύνθετο, που δύσκολα εφαρμόζονται οι ριζοσπαστικές αλλαγές, σαν αυτές που αφρόνως εκστόμιζε στην προεκλογική του εκστρατεία ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις αλλαγές προς την προοδευτική κατεύθυνση.

Όπως γράφαμε και κατά την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα («Χαμένες προσδοκίες;» Καθημερινή 4.11.2008) «η πολιτική είναι σύνθετη και αργόσυρτη διαδικασία και η άσκησή της δεν γίνεται εν κενώ. Ορίζεται από πολλές παραμέτρους, ακόμη και από την πολιτική που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα. Η στροφή δεν μπορεί παρά να είναι αργή και προσεκτική. Οπως γνωρίζουν όλοι οι καπετάνιοι όσο μεγαλύτερο είναι το καράβι, τόσο πιο αργά στρίβει...» Και η Αμερική είναι πάρα πολύ μεγάλο καράβι. Το μεγαλύτερο που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος.

Στον βούρκο της Ζούγκλας

Την αλληλουχία των γεγονότων ιστόρησε ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος χθες στον ΣΚΑΪ σχετικά με τον εν εξελίξει εκβιασμό ενός ανώτατου δικαστή για να συνταχθεί με την κυβερνητική γραμμή: Οπως εξήγησε, «ο εκβιασμός εις βάρος του δικαστή ήταν άμεσος. Μετά την πρώτη συνεδρίαση του ΣτΕ ήρθε η πρώτη προειδοποιητική βολή εις βάρος του με διάφορα δημοσιεύματα. Οταν είδαν ότι δεν τους φοβήθηκε και την περασμένη Παρασκευή τήρησε την ίδια έντιμη στάση, έβγαλαν στη δημοσιότητα και το όνομά του. Ομως δεν πέτυχαν τον σκοπό τους γιατί απεδείχθη ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν άνθρωποι με σθένος» (ΣΚΑΪ , 19.10.2016).

Πόλεμοι, εμφύλιοι, πτωχεύσεις

του Πάσχου Μανδραβέλη

Α​​​​ν οι Ελληνες πολίτες γνώριζαν τα σφάλματα που οδήγησαν στις πρώτες έξι πτωχεύσεις, θα είχαμε αποφύγει την έβδομη. Αν οι Ελληνες πολιτικοί γνώριζαν τα σφάλματα που οδήγησαν στους εμφυλίους πολέμους της ιστορίας μας, θα είχαν αποκηρύξει τις εμφυλιοπολεμικές τους δημαγωγίες...». Ετσι ξεκινά η κραυγή αγωνίας του καθηγητή Ιστορίας Γιώργου Β. Δερτιλή, «Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις 1821-2016», που είναι μια σύνοψη των κακοδαιμονιών του έθνους και δη των βαθύτερων, «αυτών που ξεριζώνονται δυσκολότερα γιατί είναι γερά ριζωμένες στη νεοελληνική ιστορία».

Τι χώρα θα παραδώσουν;, του Πάσχου Μανδραβέλη

Σε τροχιά διάλυσης βρίσκεται η χώρα. Τα σημάδια είναι εμφανή παντού: στους ανορθόγραφους τίτλους στα δελτία ειδήσεων της ΕΡΤ («η κυβέρνηση θα τηρήσει στο ακαίρεο τις δεσμεύσεις»)· στην κατάσταση στο ΑΠΕ με τα ψευδή ρεπορτάζ που έστειλε για το «περούκα γκέιτ» στη Νέα Υόρκη· στις παρακρατικές μεθοδεύσεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας· και μέχρι στο διπλωματικό επεισόδιο που έκανε το υπουργείο Εξωτερικών με την Τουρκία λόγω αβλεψίας πάλι του ΑΠΕ. Κι αν το πρώτο είναι στο πλαίσιο της «χαριτωμένης αγραμματοσύνης» που επιβάλλει στον δημόσιο βίο η Πρώτη Φορά («χρειαζόμαστε περισσότερη συλλογικότητα και λιγότερη αυτάρκεια», αντί «αυταρέσκειας», είπε ο κ. Αλέξης Τσίπρας στο συνέδριο), το τελευταίο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Στις διεθνείς σχέσεις τα πράγματα κυλούν μεν αργά, αλλά τίποτε δεν πάει χαμένο.

Αμεση ανάλυση: Το «στραβό κλίμα» και η Δικαιοσύνη

Επιχείρηση δημιουργίας κλίματος έξω από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ όταν εκδίκαζε την υπόθεση ίσων δικαιωμάτων για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια στις ΗΠΑ. Η υπόθεση δεν αναβλήθηκε, αλλά εκδικάστηκε κανονικά.

του Πάσχου Μανδραβέλη

Είναι αντιφατικές  οι δηλώσεις του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Νίκου Σακελλαρίου σχετικά με τη νέα καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης για τις τηλεοπτικές άδειες. Τον περασμένο Ιούλιο διαπίστωνε ότι «οι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας αποφαίνονται με πλήρη ανεξαρτησία και πνεύμα ουδετερότητας, δεν καθοδηγούνται, δεν επηρεάζονται, ούτε υποκύπτουν σε πιέσεις από όπου κι αν αυτές προέρχονται, ούτε βεβαίως πτοούνται από προσωπικές και ανοίκειες επιθέσεις, αλλά επιτελούν το υπηρεσιακό τους καθήκον ανεπηρέαστοι και με τη δέουσα υπευθυνότητα, ματαιοπονούν επομένως όσοι προσπαθούν για το αντίθετο» (4.7.2016). Σήμερα (30.9.2016)  διαπίστωσε ότι «εν όψει του κλίματος, το οποίο επιχειρείται να διαμορφωθεί τις τελευταίες, ιδίως, ημέρες από δημόσιες τοποθετήσεις και εκδηλώσεις ως προς την έκβαση της διασκέψεως της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις εκκρεμείς ενώπιον του Δικαστηρίου υποθέσεις των τηλεοπτικών αδειών, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι πρέπει να ματαιωθεί η προγραμματισθείσα (από 13/09/2016) για σήμερα διάσκεψη επί των υποθέσεων αυτών».

Των νεοελληνικών ημών εμπιπραμένων

Κάθε γλώσσα είναι ένας κόσμος, και χαρά σε όποιον μπορεί να τον επισκεφθεί. Εμπεριέχει έννοιες που ούτε καν φανταζόμαστε, ονομασίες πραγμάτων που δεν υπάρχουν ή δεν χρειαζόμαστε στον καθημερινό μας βίο. Κάθε ζωντανή γλώσσα διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του πληθυσμού που την ομιλεί. Χρησιμοποιεί όσες λέξεις χρειάζεται. Οι ορεσίβιοι είχαν τριάντα λέξεις για διάφορους τύπους αιγοπροβάτων, οι θαλασσινοί δέκα τουλάχιστον μόνο για τους σαργούς. Oμως ένας θαλασσινός που ήξερε απ’ έξω κι ανακατωτά τις ονομασίες των τυριών της Ηπείρου και δεν είχε λέξεις για τους αέρηδες το πιθανότερο θα ήταν να θαλασσοπνιγεί και να πάει ο λεκτικός του πλούτος χαμένος.

Καφενειακός σχετικισμός

Η μεγαλύτερη μάστιγα της μεταπολίτευσης είναι ο καφενειακός σχετικισμός. Για κάθε πρόβλημα υπάρχει μιαν απάντηση: «Αυτό είναι το πρόβλημα της χώρας;». Επειδή ποτέ δεν υπάρχει και τίποτε δεν είναι ΤΟ πρόβλημα της χώρας, όλα μένουν ανέγγιχτα. Αρχίζει η δημόσια κολοκυθιά: «Να διευθετήσουμε αυτή την υπόθεση;» «Μα καλά... αυτό είναι το πρόβλημα τώρα;» «Να καθαρίσει η πλατεία Συντάγματος;» ,«Την Ομόνοια την είδατε;» ,«Να τιμωρηθεί κάποιος που παρέβη τον νόμο;», «Μα οι πολιτικοί κλέβουν». Βρίσκονται απόρρητα έγγραφα του υπουργείου Εξωτερικών στα χέρια αναρχικών; «Δεν βλέπεις που οι Τούρκοι έκαναν πραξικόπημα;» Γίνονται διαρκώς καταλήψεις των ΑΕΙ με αποτέλεσμα φοιτητές και καθηγητές να δεινοπαθούν; «Ε, καλά τώρα. Και στα αμερικανικά πανεπιστήμια μπαίνουν τρελοί και σκοτώνουν».