Ο Γ. Παπακωνσταντίνου απαντά με στοιχεία για το αν μπορούσε να αποφευχθεί το Μνημόνιο

Η συνέντευξη του Κώστα Σημίτη στον Χρήστο Χωμενίδη για το πρώτο Μνημόνιο και ότι δεν ήταν μονόδρομος πυροδότησε μεγάλη συζήτηση, με τον υπουργό Οικονομικών εκείνης της ταραχώδους εποχής Γιώργο Παπακωνσταντίνου να δίνει πειστικές απαντήσεις, επικαλούμενος στοιχεία και αριθμούς μέσα από το βιβλίο του, «Game Over- Η αλήθεια για την κρίση».

Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά ο κ. Παπακωνσταντίνου μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

‘’Μπορούσε να είχε αποφευχθεί το μνημόνιο; Κάποιες απαντήσεις (με στοιχεία και αριθμούς) από το Game Over (σελίδες 85-88).

Πολιτική με μισές αλήθειες (2 παραδείγματα)

- Ένας θα πει ψέμα, δέκα θα το επαναλαμβάνουν ως αλήθεια (Κινέζικη παροιμία) 

- Το πιο μεγάλο ψέμα είναι η αλήθεια που έχει κατανοηθεί λανθασμένα (Ου. Τζέιμς) 

- Μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα (Αγνώστου) 

- Η μισή αλήθεια είναι το χειρότερο ψέμα (Κοινή σοφία) 

Μισή αλήθεια = Ψέμα  #1

Τσίπρας: "Φέραμε το λιγότερο επώδυνο μνημόνιο". Και συνέκρινε τις επιπτώσεις των τριών μνημονίων.

Με μία διαφορά: δεν κατάργησε τα προηγούμενα μνημόνια. Τα μέτρα του τρίτου μνημονίου, προστίθενται στα μέτρα των δύο προηγούμενων, δεν τα αντικαθιστούν.

Παράδειγμα (τα νούμερα ενδεικτικά):

1ο μνημόνιο = 5 δις.

2ο μνημόνιο = 5 δις (του 1ου) + 10 δις

3ο μνημόνιο = 5 δις (του 1ου) + 10 δις (του 2ου) + 3 δις (από το 3ο)

Μισή αλήθεια = Ψέμα  #2

Σαμαράς: «[…] τελικά με το κούρεμα που αποφασίστηκε, το χρέος της χώρας μας το 2020 θα είναι όσο ήταν και το 2009, πρίν μπούμε στο μνημόνιο, δηλαδή 120% του ΑΕΠ» (διάγγελμα του στις 27 Οκτωβρίου 2011).

Σχόλιο Γραφείου Τύπου ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, με αφορμή τη συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη

Ο κ. Σημίτης γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον ότι, ναι, πράγματι, θα μπορούσαμε να μην είμαστε σε μνημόνιο,

Αν η ΕΕ αναγνώριζε ότι το πρόβλημα ήταν και δικό της,

Αν η ΕΕ είχε βούληση, τόλμη και σχέδιο,

Αν τα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης είχαν στηρίξει τις επιλογές της κυβέρνησης Παπανδρέου στις αρχές του 2010,

Αν οι εταίροι προσέφεραν πολιτική στήριξη προς την Ελλάδα, όπως είχε κάνει ένα χρόνο νωρίτερα η Γερμανία, μέσω του τότε Υπουργού Οικονομικών,

Αν είχαν προειδοποιήσει δυναμικά τις αγορές ότι θα έπαιρναν μέτρα στήριξης της Ελλάδας, όπως έκανε τελικά ο κ. Ντράγκι το 2012 για την Ιταλία και την Ισπανία,

Αν μπορούσαμε να βγούμε στις αγορές και να δανειστούμε με βιώσιμα επιτόκια – κάτι που ακόμα δεν φαίνεται να είναι εφικτό,

Αν είχε γίνει δεκτή η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για ευρωομόλογα,

Αν η κυβέρνηση Καραμανλή δεν είχε υπερδιπλασιάσει το χρέος και πολλαπλασιάσει το έλλειμμα,

Αν η κυβέρνηση Καραμανλή δεν είχε κάνει την ΑΠΑΤΗ με τα στατιστικά στοιχεία το 2009, αλλά και την απογραφή του 2004,

Αν η Κομισιόν είχε κάνει την δουλειά της επί κυβέρνησης Καραμανλή για να αποτρέψει την εκτίναξη του ελλείμματος,

Αν η Ελλάδα είχε κάνει τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές όταν γίναμε μέλη της Ευρωζώνης,

Αν, οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου είχαν στηρίξει τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης 

Παπανδρέου,

Δυο χρόνια δύσκολα και χαμένα

Αν συγκρίνουμε τα δύο πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου με τα αντίστοιχα της διακυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, η υστέρηση της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ φαίνεται τεράστια. Και όμως, η κοινή γνώμη πιστεύει ότι τα σκληρά μέτρα τα πήρε ο Σαμαράς...

του Γιώργου Στρατόπουλου 

Οι μάχες στο Twitter, του Πάσχου Μανδραβέλη

Κάποιοι τρόμαξαν από το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ αναγκάστηκαν να απολογηθούν διότι προώθησαν φωτογραφίες που έδειχναν το πλήθος των συγκεντρωμένων κατά την τελετή ορκωμοσίας του Ομπάμα και του Τραμπ. Ο λογαριασμός της υπηρεσίας εξαφανίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα και μετά επανεμφανίστηκε με ένα μήνυμα. «Λυπούμαστε για κάποια λανθασμένα RΤs (σ.σ.: αναπαραγωγή μηνυμάτων στην αργκό του Twitter) από τον λογαριασμό μας. Συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε μαζί σας την ομορφιά και την ιστορία των πάρκων μας», έλεγε το tweet της 21ης Ιανουαρίου κι έδειχνε ένα βίσονα να περπατά στο ηλιοβασίλεμα.

Αυτή δεν ήταν η μόνη μάχη που έδωσε στο Twitter η προεδρία Τραμπ. Προ ημερών, οι υπεύθυνοι ενός Εθνικού Πάρκου των ΗΠΑ, στη Νότια Ντακότα, έστειλαν κάποια μηνύματα για τη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Δεν είναι ξεκάθαρο αν τα μηνύματα εστάλησαν από λάθος ή ήταν πράξη δημόσιας ανυπακοής στην απαγόρευση του Τραμπ να μιλούν οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες για θέματα κλιματικής αλλαγής. Τα μηνύματα, που έλεγαν ότι «η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι η υψηλότερη τα τελευταία 650.000 χρόνια», εξαφανίστηκαν, προφανώς με παρέμβαση του Λευκού Οίκου.

Σόιμπλε: Χωρίς το ΔΝΤ, αμφίβολο ένα νέο πρόγραμμα

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Μιλώντας στο Bloomberg στο περιθώριο του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ του Νταβός ο Σόιμπλε είπε ότι «εάν η ελληνική κυβέρνηση δεν τηρεί τις συμφωνίες - και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το ΔΝΤ διστάζει να συνεχίσει να συμμετέχει- τότε το πρόγραμμα θα τελειώσει» καθώς όπως εξήγησε «έτσι θα καταστρεφόταν η προϋπόθεση για το πρόγραμμα σωτηρίας».

Σαφή προειδοποίηση ότι η ομοσπονδιακή Βουλή, Bundestag, δεν είναι βέβαιο ότι θα ενέκρινε ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα έστειλε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τονίζοντας ότι η Αθήνα πρέπει να εκπληρώσει τις συμφωνίες με τους δανειστές της διαφορετικά το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα και (το πρόγραμμα) λήγει.

Μιλώντας στο Bloomberg στο περιθώριο του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ του Νταβός  ο Σόιμπλε είπε ότι «εάν η ελληνική κυβέρνηση δεν τηρεί τις συμφωνίες - και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το ΔΝΤ διστάζει να συνεχίσει να συμμετέχει- τότε το πρόγραμμα θα τελειώσει» καθώς όπως εξήγησε «έτσι θα καταστρεφόταν η προϋπόθεση για το πρόγραμμα σωτηρίας».

Ο Σόιμπλε προειδοποίησε ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να γίνει διαπραγμάτευση με την Ελλάδα για ένα νέο πρόγραμμα και η Bundestag πιθανόν να μην έδινε την συγκατάθεσή της για τις αναγκαίες διαπραγματεύσεις.

«Στη Γερμανία η νομολογία είναι απολύτως σαφής: Εάν το πρόγραμμα άλλαζε, θα έπρεπε να κάνουμε διαπραγματεύσεις για ένα νέο πρόγραμμα» δήλωσε ο Σόιμπλε και «δεν θα συμβούλευα να προσπαθήσουμε να λάβουμε την συγκατάθεση της Bundestag επ΄αυτού», διότι οι βουλευτές της είναι πιθανόν ότι θα εξέφραζαν την άποψη ότι δεν υφίστανται οι προϋποθέσεις για διαπραγματεύσεις, εάν οι Έλληνες δεν τηρούν τις συμφωνίες.

Πηγή: ΑΜΠΕ, naftemporiki.gr (εδώ)

Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία «δραπέτευσαν» από το μνημόνιο

της Ζωρζέτ Ζωλότα, 31.01.2015

Στην πρόωρη αποπληρωμή τμήματος των δανείων που έλαβαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείου (ΔΝΤ) προχώρησαν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Οι κυβερνήσεις τους σπεύδουν να εκμεταλλευτούν λίαν ευνοϊκές συνθήκες που επικρατούν στις αγορές κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης, δανειζόμενες με ιστορικά χαμηλά επιτόκια παρά τη χαμηλή βαθμολογία του κρατικού χρέους τους. Μετά την «καθαρή έξοδο» των χωρών αυτών στις αγορές, οι κυβερνήσεις τους αντλούν κεφάλαια με ευκολία, γεγονός που τους δίνει τη δυνατότητα να καλύψουν πρόωρα υποχρεώσεις προς το ΔΝΤ που φέρουν υψηλότερο επιτόκιο. Παράλληλα, η Ισπανία σήμερα είναι ένα από τα πιο αισιόδοξα κεφάλαια στην Ευρωζώνη. Την Παρασκευή, το ΔΝΤ αναθεώρησε προς τα πάνω τις εκτιμήσεις για ανάπτυξη στο 2% για το 2015 από το 1,7% που είχε προβλεφθεί τον περασμένο Οκτώβριο.

Διαβατήριο βγάλατε;

Ξεκινάμε από τα βασικά:

1) Κανείς δεν καταπιάνεται με την πολιτική επειδή «είναι καλό παιδί» και θέλει να κάνει καλό για τη χώρα. Με ελαχιστότατες εξαιρέσεις, όλοι καταπιάνονται επειδή είναι παθιασμένοι με την εξουσία. Η δημοκρατία μας δίνει το δικαίωμα να επιλέξουμε εμείς ποιος θα ασκήσει την εξουσία. Έτσι, οι δημοκρατικά εκλεγμένοι άρχοντες, είναι ίσως περισσότερο εξουσιομανείς και βρώμικοι από βασιλείς που ενδεχομένως κληρονομήσαν το δικαίωμα αυτό δίχως καν να έχουν το μικρόβιο της εξουσίας.

Μεταξύ δημοκρατικά εκλεγμένων και δικτατορικά επιβληθέντων αρχόντων, η διαφορά ειναι ηθικής φύσεως: οι πρώτοι αποδέχονται τους κανόνες της δημοκρατίας όσον αφορά την εναλλαγή στην εξουσία και το πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας ενώ οι δεύτεροι θεωρούν οτι πρέπει να επιβάλουν την εξουσία τους δια της βίας και οτι οι κανόνες της δημοκρατίας είναι απλά εμπόδιο στον «καλό σκοπό» τους. Αλλά όλοι θεωρούν τον εαυτό τους σωτήρα. Η τάση ακόμη και των «δημοκρατικών» αριστερών να περιφρονούν τους κανόνες της δημοκρατίας και να συμβάλουν στην επιβολή καθεστώτων δια της βίας, οφείλεται στην βεβαιότητά τους οτι υπηρετούν έναν «καλό σκοπό».

Παρακμή, όχι απλώς κρίση, του Άγγελου Στάγκου

Είναι θλιβερό ως σκέψη, αλλά η Ελλάδα γράφει πάλι ιστορία στις μέρες μας. Με την έννοια ότι μία τέτοια χώρα, σε απαράμιλλη θέση, με θαυμάσιο κλίμα, με τόσο συσσωρευμένη ιστορία και φυσική ομορφιά, βρίσκεται σε παρακμή. Μπορεί πολλοί να νομίζουν ότι περνάει μία κρίση, αλλά στην πραγματικότητα είναι σε παρακμή, σέρνεται και δυστυχώς «δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ», σύμφωνα με την έκφραση της μόδας όταν έσκασε η φούσκα της οικονομίας το 2009 - 2010. Αυτό τότε το ονομάσαμε «κρίση», η αλήθεια όμως είναι ότι επρόκειτο για την εμφάνιση της παρακμής που καλυπτόταν με χρυσόσκονη, όταν έβρεχε δανεικά ή ευρώ από τα ΕΣΠΑ και τις επιδοτήσεις.

Σήμερα η παρακμή είναι απολύτως φανερή, τη βλέπουμε σε κάθε βήμα και τη συνειδητοποιούμε σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια στην καθημερινότητά μας. Στους δρόμους της Αθήνας και άλλων μεγάλων πόλεων, με τα κλειστά μαγαζιά, το γκράφιτι σε όλους τους τοίχους, τις κατεστραμμένες και καλυμμένες πινακίδες, με το θέαμα των ξεχειλισμένων κάδων σκουπιδιών –που κανείς δήμαρχος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει, όσο και να προσπαθεί, αν δεν αλλάξει το σύστημα και αν δεν βοηθήσουν οι δημότες–, με το σύστημα υγείας να παραπαίει και τα νοσοκομεία να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν αξιοπρεπώς, με την εκπαίδευση να είναι καρφωμένη σε παρωχημένες αντιλήψεις, μακριά από τις απαιτήσεις των καιρών.

Οι 5 δεξαμενές «ψεκασμού» των Ελλήνων

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα, πως δεν υπάρχει κανένας λαός στον κόσμο να διαθέτει τον απόλυτο κοινωνικό ορθολογισμό. Οι κοινωνίες που κατατάσσονται στις πιο «λογικές» (σκανδιναβικές χώρες, Ελβετία κτλ) δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι εξασφαλίζουν την απόλυτη ευδαιμονία των πολιτών τους, η οποία είναι πάντα, αποτέλεσμα  υποκειμενικών παραγόντων. 

Στη δική μας περίπτωση όμως, η κατάσταση μοιάζει να είναι ιστορικά, πολύ ιδιαίτερη. Θα έλεγα ότι συνοψίζεται πολύ εύστοχα στη φράση ενός ανθρώπου που δικαιωματικά του αξίζει ο ρόλος του πιο δίκαιου κριτή, μιας και χαράμισε – επιμένω στο χαράμισε(!)- την ζωή και την περιουσία του, για χάρη μας, του Λόρδου Βύρωνα: «Οι Έλληνες είναι στην πραγματικότητα, Τούρκοι που νομίζουν  πώς είναι Ιταλοί»...

Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών απαντά για το «Λεφτά υπάρχουν»

Όποιος στερεύει από επιχειρήματα, αφού πρώτα έχει βρεθεί αντιμέτωπος και βεβαίως, ανακόλουθος με όσα υποστήριζε, κάνει αυτό το βήμα της απόγνωσης προς την προπαγάνδα, που όμως, αποδεικνύεται αρκετό για να διαχωρίσει τους χρήσιμους πολιτικούς που αγωνίζονται και συγκρούονται στο όνομα της αλήθειας, από εκείνους που καταφεύγουν στο ψεύδος, προκειμένου να αποκρύψουν τις δικές τους αβελτηρίες.

Αυτό ισχύει και με το γνωστό: «λεφτά υπάρχουν».

Η αλήθεια είναι ότι, το σύνθημα Παπανδρέου στις εκλογές του 2009 ήταν τo

«Ή αλλάζουμε, ή βουλιάζουμε»

Στην ερώτηση «που θα βρείτε τα λεφτά» για το φιλόδοξο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και αλλαγών, απαντήσαμε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, το 2009:

«Λεφτά υπάρχουν, αν τα διεκδικήσεις,

αν προσελκύσεις επενδύσεις, αν νοικοκυρέψεις το κράτος,

αν αξιοποιήσεις τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας,

ώστε να αβγατίσουν και να δημιουργήσουν νέο πλούτο.

Αλλά αυτά θέλουν σχέδιο και θέλουν σχέδιο

που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον,

όχι το συμφέρον των κομματικών παραγόντων,

των ημέτερων και των ισχυρών στη χώρα μας.»

Και ακόμη,

«Λεφτά υπάρχουν,

εάν χτυπήσουμε φαινόμενα φοροδιαφυγής,

αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας,

κλειστών επαγγελμάτων, σπατάλης και γραφειοκρατίας

που εμποδίζουν την υγιή επένδυση και πρωτοβουλία.

Εάν αυτά δεν απαντηθούν,

οι προσπάθειες του ελληνικού λαού θα είναι ημιτελείς

ή ακόμα και χωρίς αντίκρυσμα.

Οι κρίσεις θα επανέρχονται ως συστημικά

και όχι συγκυριακά φαινόμενα.»

Τι έκαναν οι γκεμπελίσκοι του πελατειακού συστήματος μετά την εκλογή μας; Πήραν το «λεφτά υπάρχουν», έκοψαν τη συνέχεια που περιέγραφε τις παθογένειες του πελατειακού κράτους και αντεπιτέθηκαν.

Ο στόχος

Να διαστρεβλωθεί η αλήθεια και να αποκρυβεί το πραγματικό πρόβλημα της χώρας, το παρασιτικό πελατειακό κράτος, για την αντιμετώπιση του οποίου απαιτούνται μεγάλες μεταρρυθμίσεις.

Όσοι πίσω από τις μεταρρυθμίσεις έβλεπαν τον εαυτό τους να απειλείται, ανέλαβαν δράση για την αποδόμηση αυτής της αλήθειας.

Δεν τους ενδιέφερε, ούτε τους ενδιαφέρει το «λεφτά υπάρχουν».

Ένα τους ενδιαφέρει

Να μην επιτρέψουν να επικρατήσει μεταρρυθμιστικό πνεύμα στη χώρα. Για να συνεχίσουν να παρασιτούν και να κλέβουν λεφτά και εξουσία που δεν τους ανήκουν. Σε βάρος των πολλών, υποθηκεύοντας το μέλλον της χώρας.

Η χώρα όμως, δεν χρειάζεται άλλους μύθους. Η χώρα χρειάζεται αλήθειες. Η χώρα χρειάζεται σχέδιο. Η χώρα χρειάζεται τις συγκρούσεις που ξεκίνησαν την περίοδο 2009 – 2011 και ουδείς συνέχισε έκτοτε.

Με τα λεφτά από εκείνες τις μεταρρυθμίσεις μπορούν σήμερα να υπάρχουν στην εξουσία και να συνεχίζουν τις βλαπτικές για τη χώρα και τους Έλληνες επιλογές τους. Το γνωρίζουν και γι’ αυτό είναι δύο φορές έκθετοι.

Δυστυχώς, οι Έλληνες συνεχίζουν να πληρώνουν ακριβά τα εύκολα λόγια και την επικίνδυνη προπαγάνδα.

Η δίκη του «λεφτά υπάρχουν», του Κώστα Γιαννακίδη

Η δίκη του Γιώργου Παπανδρέου για το «λεφτά υπάρχουν» δεν ποινικοποιεί μόνο τον πολιτικό λόγο, επικυρώνει με το κύρος της Δικαιοσύνης τη θεωρία συνωμοσίας για τα αίτια της κρίσης

Όταν ο Γ. Παπανδρέου καλούσε σε διάλογο τους νεαρούς διαδηλωτές που διέκοψαν την ομιλία του (2011)

Η Δημοκρατία είναι καλόπιστος διάλογος... Δεν είναι εμφύλιος... Δεν είναι οργή... Δεν είναι επιβολή.

Είναι παιδεία αλλά είναι και ένστικτο, είναι στη φύση των ανθρώπων.

Και μιλώντας για τη φύση της Δημοκρατίας…

(από τον Costa Ath.)

Ομοιοπαθητική και ο θάνατος του ορθολογισμού!

Η ομοιοπαθητική ανάγεται στη σφαίρα της μεταφυσικής. Δόγμα; πίστη; πάντως όχι επιστήμη.

Γιατί δεν υπάρχει κανένα (μα κανένα λέμε) επιστημονικό δεδομένο που να επιβεβαιώνει κάτι απ αυτή τη μπούρδα.
Πως λοιπόν γιατροί που χρησιμοποιούν την επιστημονική μέθοδο στη δουλειά τους (που είναι η συμβατική ιατρική) μπορούν ταυτόχρονα να χρησιμοποιούν και τον τσαρλατανισμό και να μην επεμβαίνει κανείς;
Τέτοιους γιατρούς έχουμε άραγε και στα νοσοκομεία και μας δίνουν ζαχαρόνερο για σοβαρές παθήσεις;

(από τον Γιώργο Γι. Fb)