Πέντε πραγματικοί κίνδυνοι, του Αριστείδη Χατζή

Μ​​ετά την οικονομική κρίση του 2008 έληξε η λεγόμενη περίοδος της «φιλελεύθερης θριαμβολογίας». Η περίοδος αυτή, που κράτησε περίπου δύο δεκαετίες, ξεκίνησε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Η κατάρρευση των σοσιαλιστικών αλλά και αυταρχικών καθεστώτων κάθε είδους, οδήγησε σε εντυπωσιακή αύξηση του αριθμού των φιλελεύθερων δημοκρατιών, δηλαδή των δημοκρατιών που σέβονται τα ατομικά δικαιώματα και την αρχή του Κράτους Δικαίου. Το άνοιγμα των αγορών, το ελεύθερο εμπόριο μεταξύ των κρατών και η παγκοσμιοποίηση οδήγησαν σε πρωτοφανή ανάπτυξη, ιδιαίτερα στον Τρίτο Κόσμο, και μείωση της ακραίας φτώχειας από δύο δισεκατομμύρια σε 700 εκατομμύρια άτομα. Φυσικά πολλά προβλήματα παρέμειναν, άλλα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά και ορισμένα οξύνθηκαν (κυρίως η ανισότητα στις χώρες της Δύσης). Ομως δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ο Φράνσις Φουκουγιάμα, που εξέφρασε πρώτος και με τον καλύτερο τρόπο αυτήν τη θριαμβολογία, δικαιολογημένα υποστήριζε ότι η ανθρωπότητα δεν πρόκειται να απορρίψει ξανά τους δύο πυλώνες της νέας εποχής: την ελεύθερη αγορά και τη φιλελεύθερη δημοκρατία.

Οι δυνατοί άνθρωποι συγχωρούν ακόμα και εκείνους που δεν το αξίζουν.

Όταν είμαστε μικρά παιδιά, αναγκαζόμαστε να συγχωρούμε. Για παράδειγμα, όταν ένα άλλο παιδί έπαιρνε το παιχνίδι μας, τον ανάγκαζαν να ζητήσει συγγνώμη και εμείς ήμασταν υποχρεωμένοι να την δεχτούμε. Στην ενήλικη ζωή συμβαίνει το αντίθετο: πολλές φορές περιμένουμε μια συγγνώμη, αλλά τις περισσότερες φορές μάταια.

Βέβαια, ακόμα και όταν οι άλλοι μας ζητούν συγγνώμη, δεν ξεχνάμε ποτέ τι μας έχουν κάνει και κουβαλάμε το βάρος αυτών των προσβολών για όλη μας την ζωή. Και κάθε επόμενο λάθος κάνει αυτό το φορτίο μεγαλύτερο, αποτρέποντάς μας από το να ζήσουμε μια ευτυχισμένη ζωή.

Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να συγχωρήσουν ακόμα και εκείνους που δεν το 

αξίζουν, επειδή ξέρουν ότι:

Μας βοηθάει να προχωρήσουμε.

Το να μην συγχωρούμε σημαίνει, ότι κρατάμε κακίες, περιφρόνηση και δυσαρέσκεια. Με αυτόν τον τρόπο κρατάμε τον πόνο μέσα μας. Ασχολούμαστε συνέχεια με τα γεγονότα του παρελθόντος που μας έβλαψαν παρά με τα ευχάριστα γεγονότα του παρόντος.

Πρώτα από όλα, εμείς είμαστε που χρειαζόμαστε περισσότερο την συγχώρεση.

Νομίζουμε, ότι η συγχώρεση αφορά εκείνον που μας έβλαψε ή μας πρόσβαλε. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι εμείς χρειαζόμαστε περισσότερο την συγχώρεση, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά και να μην ζούμε στο παρελθόν.

Η συγχώρεση είναι για όλους.

Όχι μόνο για εκείνους που ζητάνε συγγνώμη. Οι δυνατοί άνθρωποι συγχωρούν ακόμα και εκείνους που δεν το αξίζουν, διαφορετικά η μνησικακία θα επηρεάσει άλλους ανθρώπους μέσα από την συμπεριφορά τους. Μπορεί να μετατραπεί σε τραύμα ή κόμπλεξ και να κάνει δύσπιστους τους ανθρώπους γύρω μας.

Η συγχώρεση σημαίνει, ότι απελευθερωνόμαστε.

Μόνο όταν συγχωρούμε, μπορούμε να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν μας και να μην το αφήσουμε να καταστρέψει το μέλλον μας. Με την συγχώρεση φεύγει ο πόνος και δημιουργείται χώρος για καινούργια και χαρούμενα συναισθήματα.

Πηγή

Η Μιράντα Ξαφά απαντά λέξη προς λέξη στον Αλέξη Τσίπρα

Της Μιράντας Ξαφά*

Ακολουθεί η σχολιασμένη έκδοση της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha και στον Αντώνη Σρόιτερ (http://primeminister.gr/2017/07/26/16225). Με μπλε γράμματα είναι τα σχόλια της Μιράντας Ξαφά στις απαντήσεις του πρωθυπουργού.

Α. Τσίπρας: Αυτό είναι ένα πιο ήρεμο καλοκαίρι. Όμως, δεν πρέπει να εφησυχάζουμε.

Σίγουρα όχι, η Τρίτη αξιολόγηση ξεκινάει σε ένα μήνα.

Α. Τσίπρας:  [Μετά την έξοδο στις αγορές], για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια ακούσαμε από τον διεθνή τύπο τόσο θετικά μηνύματα. Μιλάω για την επανάκαμψη της εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Μιλούν για μια δυναμική επιστροφή της Ελλάδας. Θεωρώ ότι ανοίγει ένας δρόμος. Πρέπει, όμως, να είμαστε συγκρατημένοι. Πρέπει να επαναληφθεί αυτή η θετική έξοδος. Σχεδιάζουμε ώστε να επαναληφθεί. Να έχουμε μια σταδιακή μείωση των επιτοκίων το επόμενο διάστημα, ώστε να είμαστε σε θέση, σε έναν περίπου χρόνο από σήμερα, να εγκαταλείψουμε οριστικά τα προγράμματα στήριξης. Να μπορεί η χώρα αυτοδύναμα να στηρίζει την εξυπηρέτηση των χρηματοδοτικών της αναγκών από τις αγορές με επιτόκια, τα οποία θα είναι προσιτά. Νομίζω ότι οι πολίτες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι σιγά-σιγά ανοίγει μια χαραμάδα ελπίδας. Προφανώς και δεν θα δουν άμεσα αυτές τις αλλαγές.

Α. Σρόιτερ: Η αντιπολίτευση σας κατηγορεί ότι όταν το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε μια ανάλογη κίνηση και βγήκε στις αγορές, τότε μιλούσατε για κινήσεις εντυπωσιασμού χωρίς καμία ουσία, για στρατηγικές, για πολιτικά παιχνίδια και πάει λέγοντας. Τώρα έρχεστε και κατά ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας αποπληρώνετε το ομόλογο της κυβέρνησης Σαμαρά, βγαίνετε στις αγορές και την ίδια ώρα εσείς πανηγυρίζετε. Θέλω να ρωτήσω: Τι διαφορετικό είχε το ομόλογο Σαμαρά από το ομόλογο Τσίπρα; Γιατί τότε ήταν κίνηση εντυπωσιασμού και τώρα πρέπει να πανηγυρίσουμε;

Α. Τσίπρας: Το απέδειξε η ζωή αυτό. Κύριε Σρόιτερ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα θεμελιώδη μεγέθη της ελληνικής οικονομίας το 2014 δεν είχαν καμία σύγκριση με τα θεμελιώδη μεγέθη της ελληνικής οικονομίας το 2017. Σας θυμίζω ότι τότε η κυβέρνηση Σαμαρά είχε μπροστά της την πιο δύσκολη αξιολόγηση του 2ου προγράμματος που έληγε και ήταν εκτός τροχιάς. Είχε να εκπληρώσει στόχους πλεονασμάτων τα επόμενα χρόνια 4,2% και 4,5%, διότι αυτά είχε υπογράψει. Και βεβαίως δεν είχε καταφέρει ούτε να έχει πρωτογενές πλεόνασμα. Τελικά, απεδείχθη ότι το 2014 είχε 0,4% έναντι στόχου 1,5%. Είχε άδεια ταμεία, δεν υπήρχε ρευστότητα και κυρίως δεν υπήρχε καμία θετική πνοή στις επενδύσεις. Υπήρχαν πολύ αρνητικά νούμερα σε σχέση με την ανεργία. Όλοι οι δείκτες ήταν αρνητικοί.

Τότε γιατί το spread (το ασφάλιστρο πιστωτικού κινδύνου που ενσωματώνεται στο επιτόκιο) είναι υψηλότερο τώρα κατά σχεδόν μισή μονάδα σε σχέση με το 2014;

Μεταρρυθμίσεις της Κυβέρνησης Γ. Α. Παπανδρέου 2009 – 2011, του Ιωάννη Πανάρετου

Η ανάγκη μεταρρυθμίσεων είναι από τα θέματα που έχουν συζητηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης και των πιέσεων των δανειστών. Δυστυχώς, οι συζητήσεις αυτές έχουν περιορισθεί σε «μεταρρυθμίσεις» που βραχυπρόθεσμα θα έχουν κυρίως οικονομικά αποτελέσματα. Πολλές από αυτές συνδέονται με εργασιακά θέματα (μισθούς συντάξεις, απολύσεις) που υποτίθεται ότι θα καταστήσουν την οικονομία περισσότερο ανταγωνιστική.

Υπάρχει όμως και μια άλλη κατηγορία μεταρρυθμίσεων. Αυτές που βελτιώνουν την λειτουργία του κράτους πρός όφελος του πολίτη  (παιδεία, υγεία, δημόσια διοίκηση, διαφάνεια, καταπολέμηση της διαφθοράς, κοινωνικά δικαιώματα) που συνήθως αγνούνται. Αυτές κατά την γνώμη μου είναι και οι ουσιαστικότερες.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου έδωσε έμφαση σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Γιατί ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου πίστευε ότι  είναι απαραίτητες για να αλλάξει το κράτος. Επιπλέον, έχουν και οικονομικά αποτελέσματα, μακροπρόθεσμα. Αν είχαν προηγηθεί οι αλλαγές αυτές, οι άλλες που απαιτούσαν οι δανειστές θα ήταν λιγότερες και λιγότερο επώδυνες. Αυτό εξηγεί και την όποια καθυστέρηση στην λήψη σκληρών οικονομικών μέτρων στην αρχή της διακυβέρνησης το 2009. Αν οι δανειστές είχαν επιτρέψει στην κυβέρνηση να προχωρήσει στην υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων και δεν πίεζαν για την λήψη άμεσων και σκληρών εισπρακτικών μέτρων, η κατάσταση σήμερα ίσως να ήταν διαφορετική.

Επειδή στην χώρα μας όλοι μιλούν για μεταρρυθμίσεις, αλλά λίγοι έχουν την πολιτική βούληση να τις υιοθετήσουν, είναι χρήσιμο να υπάρχουν καταγεγραμμένες οι μεταρρυθμίσεις που έκανε κάθε κυβέρνηση για να μπορούν οι πολίτες να συγκρίνουν και να αξιολογούν τους κυβερνώντες με βάση στοιχεία και όχι κενές διακηρύξεις. Αυτό βοηθά και στην προώθηση της πολιτικής που βασίζεται σε στοιχεία (evidence based policies)  που τόσο λείπει από την χώρα μας, και όχι σε κορώνες και εντυπωσιασμούς

Για τον σκοπό αυτό, κάνω εδώ μια προσπάθεια καταγραφής των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης Γ. Α. Παπανδρέου. Δεν ισχυρίζομαι ότι η λίστα που ακολουθεί είναι πλήρης. Ίσως έχουν παραληφθεί πολλές άλλες αλλαγές, σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές. Είναι όμως μια αρχή. Και αν υπάρχει αυτή η αρχή είναι ευκολότερο να συμπληρωθεί η λίστα. Ελπίζω τόσο τα στελέχη της τότε κυβέρνησης όσο και οι πολίτες, που ενδιαφέρονται, να συμβάλουν με σχόλιά τους και προσθήκες για να καταγραφεί δίκαια η κυβερνητική δραστηριότητα της τόσο κρίσιμης αυτής περιόδου.

26/6/2015

ΥΓ. Το κείμενο αυτό  είχε γραφεί πειν την ανακοίνωση για την διενέργεια δημοψηφίσματος. Ισως τώρα, η λίστα που ακολουθεί είναι περισσότερο χρήσιμη.

Σάλος με το βιβλίο Βαρουφάκη: «Καλές πωλήσεις στο βίπερ», εύχεται ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο πρώην υπουργός υποστηρίζει ότι ο Πρωθυπουργός είχε ζητήσει σχέδιο Grexit, φοβόταν πραξικόπημα και σκεφτόταν να «αρπάξει» τα λεφτά της ΕΚΤ! Φίλης και Παπαδημούλης απορρίπτουν τους ισχυρισμούς, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ζητούν παρέμβαση της Δικαιοσύνης και ο ΣΥΡΙΖΑ εύχεται καλές πωλήσεις...

Η απογραφή του 2004: Μια εγκληματική απερισκεψία

Από τη δεκαετία του ’80 και μετά το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου και της πολιτικής αντιπαράθεσης διολίσθαινε με επιταχυνόμενο ρυθμό. Ο λαϊκισμός και η δημαγωγία κυριάρχησαν σε όλο το πολιτικό φάσμα και τα κόμματα διαγκωνίζονταν σε υπερβολές, υποσχέσεις και αλληλοκατηγορίες.

Η πολιτική αντικαταστάθηκε από τη συνθηματολογία, την παροχολογία, το «χάιδεμα» αυτιών και τη στείρα αντιπαράθεση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τη ΝΔ, η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ, η αριστερά και τους δυο κ.ο.κ. Οι στείρες αυτές αντιπαραθέσεις γίνονταν για εσωτερική κατανάλωση και για αρπαγή ψήφων.

Κατά την προεκλογική περίοδο του 2004, η ΝΔ κατηγόρησε για πολλά την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, δίνοντας έμφαση στη διαφθορά, στα διαπλεκόμενα συμφέροντα και την κομματικοποίηση του κράτους. Παράλληλα, η Νέα Δημοκρατία έθεσε στο κέντρο της αντιπολιτευτικής της τακτικής την επιθετική αμφισβήτηση της θετικής πορείας της οικονομίας που είχε επιτύχει το ΠΑΣΟΚ, με στόχο την κατάρριψη του αφηγήματος περί «ισχυρής οικονομίας».

Ο Κώστας Καραμανλής και κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αμφισβητούσαν ανοιχτά τα δημοσιονομικά στοιχεία, για το έλλειμμα και για το χρέος, κατηγορώντας την κυβέρνηση για εκτεταμένη χρήση μεθόδων «δημιουργικής λογιστικής» και μια κατασκευασμένη, πλασματική, θετική εικόνα. Μάλιστα έκαναν λόγο ακόμα και για πλαστά οικονομικά στοιχεία! Η ΝΔ δεν ισχυριζόταν ότι το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί λάθος οικονομική πολιτική ή ότι η ίδια θα πετύχαινε καλύτερες επιδόσεις, αλλά το κατηγορούσε για ανειλικρίνεια και «μαγειρεμένα» οικονομικά στοιχεία. Οικονομικά στοιχεία που είχαν γνωστοποιηθεί και εγκριθεί από τις ευρωπαϊκές αρχές.

Έτσι, κεντρική προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας ήταν να αποκαλύψει, όταν αναλάβει την εξουσία, όλη την αλήθεια με τη διενέργεια απογραφής για την «καταγραφή της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας».

Και αυτό έγινε. Στις 11 Μαρτίου 2004, μόλις τέσσερις ημέρες μετά τις εκλογές, ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης δήλωσε ότι δόθηκε η εντολή για τη δημοσιονομική απογραφή για το έτος 2003.

Επρόκειτο για μια εγκληματική απερισκεψία. Αν και ο στόχος της κυβέρνησης περιοριζόταν στο να εκθέσει απλώς την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως αναξιόπιστη και να εκδραματίσει την κατάσταση της οικονομίας, ο έλεγχος χάθηκε. Από την απογραφή προέκυψε ότι το έλλειμμα για το 2003 ήταν 5,6% και όχι 1,7% όπως είχε παρουσιάσει η προηγούμενη κυβέρνηση και είχε πιστοποιηθεί από τη Eurostat. Έτσι η απογραφή ανέτρεψε τα τελικά στοιχεία τής Eurostat, τα οποία έπρεπε επίσης να αναθεωρηθούν.

Η δραστική αλλαγή των δημοσιονομικών στοιχείων το 2003 προκάλεσε κάτι που δεν είχε υπολογίσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: την παρέμβαση της Κομισιόν, η οποία προχώρησε σε μονομερή αναθεώρηση των ελληνικών στατιστικών στοιχείων μέχρι το 1997, συμπεριλαμβάνοντας το 1999, έτος κρίσιμο, καθώς τη χρονιά εκείνη κρίθηκε η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ.

Με την απογραφή του 2004 διαπιστώθηκε ότι το έλλειμμα του 1999 ήταν τελικά 3,07%, δηλαδή οριακά υψηλότερο από το όριο του 3% που αποτελούσε ένα από τα κριτήρια που θα έπρεπε να ικανοποιεί μια χώρα για να ενταχθεί στο ευρώ. Μπορεί η διαφορά να ήταν ασήμαντη, ωστόσο σε επίπεδο εντυπώσεων επρόκειτο για μια καταστροφή. Η αξιοπιστία της χώρας δέχθηκε βαρύτατο πλήγμα.

Κάπως έτσι, για πρώτη φορά ένα ζήτημα εσωτερικής μικροπολιτικής αντιπαράθεσης, η κατάσταση της οικονομίας, το οποίο αξιοποιήθηκε από τη ΝΔ για να κερδίσει τις εκλογές, μεταφέρθηκε στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, εκθέτοντας τελικά τη χώρα. Το πρόβλημα ήταν ότι με την απογραφή δεν αποκαλύφθηκε η αναξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ αλλά η αναξιοπιστία της Ελλάδας! Η απογραφή εξέθεσε και τη Eurostat, η οποία είχε αποδεχθεί και εγκρίνει τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία.

Η υπέρβαση του ορίου του ελλείμματος κατά 0,07% μετέτρεψε την Ελλάδα σε «κόκκινο πανί». Μόλις έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα της απογραφής, η Ελλάδα έγινε πρώτο θέμα στον διεθνή Τύπο, με κατηγορίες ότι αλλοίωσε τα δημοσιονομικά στοιχεία της και ότι δεν θα έπρεπε να ενταχθεί στην ΟΝΕ. Ορισμένες ακραίες φωνές από χώρες όπως η Γερμανία υποστήριξαν ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να αποπεμφθεί από το ευρώ, ενώ Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σημείωσαν ότι με τα στοιχεία αυτά η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να ήταν μέλος της ευρωζώνης.

Ο Γιώργος Αλογοσκούφης βρέθηκε στην αμήχανη θέση να υπερασπίζεται στην ΕΕ τη μεθοδολογία που ακολούθησε η κυβέρνηση Σημίτη για την περίοδο 1997-1999, όταν χώρες της ΕΕ πίεζαν για νέες αναλυτικότερες έρευνες για το τι ακριβώς συνέβη την κρίσιμη για την ένταξή μας στο ευρώ περίοδο 1997-1999.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα είχε «βοηθήσει» τους αριθμούς για να πετύχει την ένταξή της στην ευρωζώνη. Όμως δεν ήταν η μόνη από τα κράτη μέλη που προέβη σε παρόμοιες ενέργειες, ακόμα και αν δεχθούμε ότι «προχώρησε λίγο παραπάνω», όπως έχει υποστηριχθεί.

Όλες οι χώρες χρησιμοποίησαν τους στατιστικούς κανόνες και τις μεθοδολογίες έτσι ώστε να πετύχουν ευκολότερα τους στόχους για την ένταξη στο ευρώ. Ακόμα και πανίσχυρες χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία εφάρμοσαν με ελαστικότητα τους κανόνες. Η Γερμανία δεν συμπεριέλαβε στην καταμέτρηση του ελλείμματός της όλα τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί μετά την ενοποίηση της Δυτικής με την Ανατολική Γερμανία, αλλά ούτε και τη «μαύρη τρύπα» ασφαλιστικών οργανισμών, ενώ η Γαλλία δεν συμπεριέλαβε στο έλλειμμα τα συνταξιοδοτικά προνόμια των υπαλλήλων δημόσιων οργανισμών.120 Η Ιταλία, που είχε πολύ υψηλό δημόσιο χρέος, προχώρησε σε μεγάλες συμφωνίες ανταλλαγής χρέους με τράπεζες (swap), ενώ το Βέλγιο, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πολύ υψηλό έλλειμμα τη χρονιά που κρινόταν η ένταξή του στο ευρώ, πούλησε μέρος των αποθεμάτων χρυσού της κεντρικής τράπεζας, παρουσιάζοντας ένα έκτακτο έσοδο και μειώνοντας έτσι, λογιστικά, το έλλειμμα.

Η αύξηση των ελλειμμάτων με την απογραφή του 2004 δεν έγινε διότι βρέθηκαν κρυμμένες δαπάνες ή πολύ περισσότερο ψεύτικα και πλαστά μεγέθη όπως ισχυριζόταν προεκλογικά η ΝΔ. Η αύξηση των μεγεθών έγινε κυρίως γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή προχώρησε στην αλλαγή της μεθοδολογίας καταγραφής των εξοπλιστικών δαπανών. Εκείνη την εποχή η Κομισιόν έδινε τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις των χωρών-μελών να καταγράφουν τις εξοπλιστικές δαπάνες είτε με την παραγγελία του υλικού είτε με την παραλαβή του. Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ακολουθούσε τη δεύτερη μέθοδο. Μετά τις εκλογές του 2004, η νέα κυβέρνηση της ΝΔ επέβαλε την πρώτη μέθοδο, αλλάζοντας έτσι αποφασιστικά την εικόνα των δημοσιονομικών μεγεθών! Αλλαγές προέκυψαν και από την αναθεώρηση των πλεονασμάτων των ασφαλιστικών ταμείων, το χρόνο καταχώρησης εσόδων κ.ά., ωστόσο και εδώ οι διαφορές προέκυψαν, κυρίως, λόγω μεταβολής των μεθοδολογικών τεχνικών.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση της ΝΔ επιχείρησε να εκθέσει την προηγούμενη κυβέρνηση προχωρώντας σε αλλαγή των μεθοδολογικών κανόνων, προκαλώντας τελικά ένα άνευ προηγουμένου πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας. Είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της επιπολαιότητας και της απερισκεψίας της ηγεσίας της ΝΔ στο θέμα της απογραφής.

Το ειρωνικό είναι ότι το 2006 η Eurostat αποφάσισε ότι η ορθή μέθοδος καταγραφής των εξοπλιστικών δαπανών ήταν αυτή του χρόνου παραλαβής του υλικού, δηλαδή η μέθοδος που χρησιμοποιούσε η Ελλάδα πριν την απογραφή.

Και ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στη δίνη της αμφισβήτησης, η κυβέρνηση της ΝΔ, το φθινόπωρο το 2006, προχώρησε σε μία ακόμη εξαιρετικά αμφιλεγόμενη κίνηση, πλήττοντας περαιτέρω την αξιοπιστία της χώρας. Η ΕΣΥΕ προχώρησε στην αναθεώρηση του ΑΕΠ ανακοινώνοντας μια εξωπραγματική αύξηση κατά 25,6%, προκαλώντας την αντίδραση της Κομισιόν και το χλευασμό των ξένων μέσων. Η Wall Street Journal δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Ελληνικά κόλπα», το οποίο γελοιοποιούσε την αναθεώρηση του ΑΕΠ. Αν και η συμβολή παράνομων δραστηριοτήτων όπως η πορνεία και τα ναρκωτικά στην αύξηση του ΑΕΠ ήταν μικρή στο συνολικό ποσοστό, ωστόσο η ζημιά έγινε. Η εφημερίδα Financial Times δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Το αρχαιότερο επάγγελμα δίνει ώθηση στο ελληνικό ΑΕΠ», η Guardian με τίτλο «Αύξηση της Ελληνικής Οικονομίας κατά 25,7% – Με λίγη βοήθεια από πόρνες», ενώ το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN συμπεριέλαβε την αναθεώρηση του ΑΕΠ στις 101 μεγαλύτερες γκάφες της χρονιάς.

Η αναθεώρηση απορρίφθηκε από την Κομισιόν, η οποία θεώρησε ότι η αύξηση του ΑΕΠ γινόταν για να επιτευχθεί έτσι έμμεσα η μείωση του χρέους και του ελλείμματος και να αποφευχθεί η λήψη περιοριστικών μέτρων.  Ένα ακόμα μικροπολιτικό παιχνίδι με τα νούμερα.

Η αξιοπιστία της χώρας είχε χαθεί εντελώς.

Ο Γιάννης Παπαδογιάννης είναι δημοσιογράφος.

Τσίπρας: «Τα κάναμε σαλάτα – Τους έδωσα πιο πολλά και από τον Σαμαρά» είπε ο Τσίπρας σε Βαρουφάκη

Τους διαλόγους Τσίπρα-Βαρουφάκη, το βράδυ του δημοψηφίσματος περιγράφει ο δεύτερος στο βιβλίο του Adults in the Room.

Το Βήμα της Κυριακής, δημοσιεύει όσα αναφέρει ο κ. Βαρουφάκης για την τελευταία συνάντηση που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα, το βράδυ του δημοψηφίσματος:

«Στη 1.30 π.μ. μπήκα στο γραφείο του. Με κοίταξε και μου είπε: Τα κάναμε σαλάτα.» Ο Βαρουφάκης διαφώνησε, παραδέχθηκε ότι έγιναν πολλά λάθη, αλλά μια νύχτα σαν εκείνη θα έπρεπε να πανηγυρίζουν το 62% του «Όχι».

«Με ρώτησε αν θα άνοιγαν σύντομα οι τράπεζες -αναζητώντας δικαιολογίες για τη συνθηκολόγησή του». Ο Βαρουφάκης έκανε πως δεν καταλάβαινε και του πρότεινε για πολλοστή φορά να ξεκινήσουν την έκδοση ηλεκτρονικών IOUs στη βάση μελλοντικών τόκων και να «κουρέψουν» τα ομόλογα SMP του Ντράγκι.

«’Η ενεργοποιείς το σχέδιό μας ή παραδίνεσαι» είπε στον πρωθυπουργό. Κατόπιν ο Τσίπρας τού είπε:

«Κοίταξε, Γιάνη, οι προβλέψεις σου ήταν σωστές. Αλλά να ποιο είναι το πρόβλημα. Αν άλλες κυβερνήσεις έδιναν αυτά που έδωσα εγώ, η τρόικα θα είχε κλείσει τη συμφωνία. Τους έδωσα περισσότερα από όσα τους έδωσε ποτέ ο Σαμαράς και ακόμη θέλουν να με τιμωρήσουν, όπως είχες πει. Ας δούμε το θέμα κατάματα. Δεν θέλουν να δώσουν συμφωνία ούτε σε εσένα ούτε σε εμένα… Με το 62% εμένα δεν μπορούν να με αγγίξουν. Εσένα μπορούν να σε καταστρέψουν.»

Και συνεχίζει ο κ. Βαρουφάκης στο βιβλίο του: «Εκείνη τη στιγμή ο Αλέξης μού εκμυστηρεύθηκε κάτι που δεν περίμενα. Μου είπε ότι φοβόταν να μην πάμε στου Γουδή, αν επιμέναμε […] Μετά υπαινίχθηκε ότι ετοιμαζόταν κάτι σαν πραξικόπημα και ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Στουρνάρας και οι μυστικές υπηρεσίες ήταν σε συναγερμό.»

Πηγή: The Caller (εδώ)

Όταν ο Παυλόπουλος έλεγε πως ο Γεωργίου φούσκωσε το έλλειμμα & σε συνεργασία με Παπανδρέου «μας οδήγησαν στα Μνημόνια»

Αφού πρώτα προηγήθηκαν τα δικαστικά «χαστούκια» που δικαίωναν την ΕΛΣΤΑΤ και τον Ανδρέα Γεωργίου ήρθε και ο διασυρμός για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη δέσμευση που έλαβε κατόπιν απαίτησης των πιστωτών να αποκαταστήσει υλικά και ηθικά τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ για τη δικαστική περιπέτεια και να τον αποζημιώσει, επειδή τον έσερνε μετά μανίας στα δικαστήρια.

Και όλα αυτά τα έκαναν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να δικαιώσουν το μέχρι πρότινος αφήγημά τους ότι ο κ. Γεωργίου «φούσκωσε» το έλλειμμα για να βάλει τη χώρα στο Μνημόνιο. Είναι το γνωστό αφήγημα περί «τεχνητής διόγκωσης του ελλείμματος του 2009 που οδήγησε στο μνημόνιο», στο οποίο πάτησαν για την άνοδό τους στην εξουσία.

Όταν ο Σαμαράς "ψέκαζε" τους πολίτες μιλώντας για φούσκωμα του ελλείμματος του 2009 απο την κυβέρνηση Παπανδρέου

Για να μην ξεχνιόμαστε, από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά (του αρχιτέκτονα του αντιμνημονιακού αγωνα, όπως έχει πει για τον εαυτό του), το 2010, στην παρουσίαση του "Ζάππειο 1". Ο πατέρας της κάθε Δημητρίου, Γεωργαντά, Καμμένου κλπ

Πηγή- σχόλιο απο Constantinos Alexacos

Με "άπαιχτο" σκίτσο ο Πετρουλάκης «ξεγύμνωσε» τον Συριζοκαραμανλισμό και «γκρέμισε» το διαδίκτυο

Ρύθμιση για την κάλυψη δικαστικών εξόδων του Γεωργίου

Διάταξη με την οποία προβλέπεται ότι η ΕΛΣΤΑΤ αναλαμβάνει όλα τα νομικά και δικαστικά έξοδα για στελέχη της τα οποία αντιμετωπίζουν διώξεις, συμπεριλήφθη σε τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών που κατατέθηκε στη Βουλή, μια ημέρα μετά τη νέα αναίρεση του απαλλακτικού βουλεύματος για τον πρώην πρόεδρο της Υπηρεσίας, Ανδρέα Γεωργίου.

Πρόκειται, ειδικότερα, για το άρθρο 45 του νομοσχεδίου με τίτλο «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/881 και άλλες διατάξεις».

Όπως τονίζεται, μεταξύ άλλων σε αυτό, τα εν λόγω έξοδα θα βαρύνουν τον προϋπολογισμό της ΕΛΣΤΑΤ και προβλέπεται επιστροφή τους μόνο σε περίπτωση αμετάκλητης καταδίκης τους.

Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ, του Χρήστου Χωμενίδη

Πριν από εικοσιπέντε περίπου χρόνια, βρέθηκα ως ασκούμενος δικηγόρος στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου λάμβανε χώρα η δίκη της διαβόητης «Εταιρίας Δολοφόνων». «Θες να σου δείξω κάτι που θα σε εντυπωσιάσει;» μού είπε σε ένα διάλειμμα της δίκης η ας την πούμε προϊσταμένη μου, η μεγαλύτερη συνάδελφος που είχε αναλάβει να με μυήσει στη μαχόμενη δικηγορία.

Βγήκαμε από την αίθουσα σε ένα στενό εξώστη με θέα το προαύλιο των φυλακών. Εκεί, καταμεσίς στο τσιμέντο που φλεγόταν απ’τον ήλιο, υψωνόταν ένα παράπηγμα. Μία παράγκα από πλίνθους και από ελενίτ. Στο κατώφλι της αντίκρυσα τη γυμνή πλάτη και την απαστράπτουσα φαλάκρα ενός εύσωμου ηλικιωμένου ανθρώπου, ο οποίος καθόταν σε μια πολυθρόνα θαλάσσης. Θαλάσσης ήταν και η λουλουδάτη ομπρέλλα που του έκανε σκιά. «Ξέρεις ποιος είναι αυτός; Ο Ιωαννίδης! Επειδή έχει χείριστες σχέσεις με τους υπόλοιπους χουντικούς κι αφού πρόκειται να μείνει μέχρι τον θάνατό του εδώ μέσα, τον έβγαλαν από την πτέρυγα και του έχτισαν αυτό το αλλόκοτο κελλί. Περνάει όλη τη μέρα ακίνητος κι αμίλητος κάτω από την ομπρέλλα…»

Όταν ο Τσίπρας αποθέωνε την Γεωργαντά για την «λάσπη» στον Γεωργίου: «Έχει το θάρρος…»

Κατά του Ανδρέα Γεωργίου, τότε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, στράφηκε για ακόμη μία φορά το πρώην μέλος της Αρχής, Ζωή Γεωργαντά, καταθέτοντας στο δικαστήριο για την «τεχνητή διόγκωση» του ελλείμματος το 2009. Να υπενθυμιστεί, ότι η δίκη του Ανδρέα Γεωργίου για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος σε βαθμό πλημμελήματος διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό, αφού ήδη το Τριμελές Πλημμελειοδικείο έχει αθωώσει ομόφωνα τον κατηγορούμενο.

Η συγκεκριμένη υπόθεση, έχει δημιουργήσει φυσικά σάλο, με πολλούς να κάνουν λόγο για μία δίκη που έχει πάρει πλέον πολιτικές διαστάσεις και… χρώμα.

Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξυμνούσε παλιότερα την κα Γεωργαντά για τα όσα έλεγε για τον κ. Γεωργίου και την πλήρη ταύτιση του με αυτά, δημιουργούνται ακόμη περισσότερα ερωτηματικά.

Όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο, σε παλαιότερη συνέντευξή του στον Γιώργο Αυτιά, ο κ. Τσίπρας έλεγε, ότι η κα Γεωργαντά «βρήκε το θάρρος να βγει να καταγγείλει πράγματα τα οποία είναι πρωτοφανή» αναφορικά με τον κ. Γεωργίου, ο οποίος δήθεν «διόγκωσε το έλλειμμα προκειμένου η Ελλάδα να έχει το μεγαλύτερο στην Ευρώπη» και να γίνει και με την βούλα η χώρα πειραματόζωο.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Πηγή: The Caller (εδώ)

Όταν το νοσοκομείο του Ρίου έβγαλε κέρδος 3,5 εκατ. ευρώ!

Το πρότζεκτ που εφαρμόστηκε το 2012 και έφερε χρήματα στα ταμεία, αλλά πέρασε στη λήθη

Το ξέρατε ότι το 2012 το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας στο Ρίο έβγαλε κέρδος 3,5 εκατ. ευρώ; Απίστευτο κι όμως αληθινό!

Η Υγεία είναι από τους τομείς που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα. Όμως το σχέδιο που εφάρμοσε το πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Πάτρας, χωρίς να χρησιμοποιηθεί ούτε ένα ευρώ από τον κρατικό κορβανά αλλά αποκλειστικά με ξένη χρηματοδότηση και κυρίως με την απόλυτη συνεργασία του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, αποδεικνύει πως η Υγεία μπορεί να εξυγιανθεί και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ.